Mies van der Rohe - Bauten und entwürfe 1886-1969

Ludwig Mies van der Rohe (Akwizgran, Królestwo Prus, 27 marca 1886 - Chicago, Illinois, 17 sierpnia 1969) był architektem i projektantem przemysłowym niemiecko-amerykańskim. Wspólnie z Walterem Gropiusem, Frankiem Lloydem Wrightem i Le Corbusierem jest powszechnie uznawany za jednego z pionierów architektury nowoczesnej.

Architekt innowacyjny w Niemczech w czasach Republiki Weimarskiej, był ostatnim dyrektorem Bauhausu, niemieckiej szkoły sztuki i architektury nowoczesnej. Z nastaniem nazizmu do władzy, który ostro sprzeciwiał się modernizmowi reprezentowanemu przez tę szkołę, postanowiono ją zamknąć, a Mies wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam objął stanowisko dyrektora szkoły architektury Instytutu Technologii Illinois w Chicago.

Mies dążył do ustanowienia nowego stylu architektonicznego, który mógłby odzwierciedlać czasy nowoczesne tak jak klasycyzm i gotyk wyznaczyły swoje epoki. Tak więc we współpracy z Lilly Reich stworzył wpływową architekturę charakterystyczną dla XX wieku, przedstawioną w skrajnie klarowny i prosty sposób. Jego dojrzałe projekty wykorzystują nowoczesne materiały, takie jak stal przemysłowa i duże tafle szkła, aby definiować wnętrza. Rozwinął architekturę o minimalistycznych konstrukcjach mającą na celu tworzenie otwartych przestrzeni płynących bez przeszkód. Nazywał swoje prace architekturą „skóra i kości”. Pozostawił jako dziedzictwo nowe kanony architektoniczne wyrażające duch ery nowoczesnej i często łączy się go z dwoma aforyzmami: «Mniej znaczy więcej» oraz «Bóg tkwi w szczegółach».