Lustro - Drewno złocone - owalny

Ten owalny, dwudziestowieczny lustro emanuje spokojną elegancją przedmiotów stworzonych, by trwać. Jego rama, rzeźbiona z litego drewna, pokryta jest złoceniem, które starzało się godnie, ujawniając ciepłe, prawie aksamitne błyszczenie, które może nadać jedynie upływ czasu. Złoto nie jest krzykliwe: to stare złocenie, lekko przytłumione, sugerujące dłonie rzemieślników, tradycyjne laki i wyrafinowany gust w ornamentyce.

Po obu stronach elipsy wyrastają wyryte róże z delikatnym objęciem, jakby zostały wyrzeźbione, by uchwycić chwilę życia. Ich płatki, precyzyjnie zdefiniowane, ukazują romantyczną wrażliwość charakterystyczną dla XIX wieku, kiedy natura stawała się symbolem piękna, intymności i wyrafinowania. Te kwiaty nie są jedynie ozdobą: równoważą kompozycję, towarzyszą krzywiźnie ramy i nadają rytm wizualny, który prowadzi spojrzenie ku centrum.

Kształt owalny, tak charakterystyczny dla epoki, łagodzi obecność lustra i nadaje mu niemal poetycki klimat. To nie przedmiot dominujący w pomieszczeniu, lecz ten, który je uświęca. Projekt sugeruje wpływy gustu izabelińskiego i późnego rokoka: płynne krzywy, florystyczna ornamentyka i poczucie harmonii, które unika nadmiaru, nie rezygnując z detalu.

Ogólnie rzecz biorąc, to dzieło mówi o innej epoce: o wnętrzach oświetlonych lampami naftowymi, o meblach z drewna szlachetnego i o koncepcji piękna, gdzie każdy przedmiot miał duszę. Taki lustro nie tylko odbija; również opowiada historie.

Wysyłka z potwierdzeniem nadania i solidne opakowanie.