Ngil mask - Fang - Kamerun

Maski zwane Ngil, zazwyczaj białe i wydłużone, tradycyjnie kojarzone są z rytuałem Ngil, choć ich użycie owiane jest tajemnicą. Ngil, który został zakazany w Gabonie w 1910 roku, ma chronić jednostkę przed czarami i otruciem i ma trzy rangi: Mbege-Feg, najwyższy Ngil, wielki inicjowany; Mod-Esam, organizator ceremonii; Nnom-Ngi, zwykli inicjowani. Inicjacja składa się z serii prób i wyjaśnienia zakazów Ngil. Prawdopodobnie po zakazie i zniknięciu Ngil jako rytuału regulującego życie wioski na początku wieku (w Gabonie) inne obrzędy go zastąpiły. Obecnie interweniują jedynie jako element folklorystycznej radości, ale pięćdziesiąt lat temu było inaczej: maska pojawiała się o świcie lub zmierzchu, uzbrojona w drewniany miecz lub po prostu kij, i otoczona swoimi adeptami, niszczyła kuchnie lub domy mieszkańców, którzy byli oporni w słowach wobec członków „towarzystwa”, cudzołożników, złodziei, a także po prostu dłużników, twórców talizmanów lub zabójczych lekarstw. Maska miała straszny, głęboki, ochrypły i groźny głos, który potrafił przestraszyć kobiety i dzieci. Maska składa się z zestawu krzywych i płaszczyzn, które subtelnie przeplatają się wokół wydłużonej, prostej osi nosa, w obrębie wydłużonego serca, pod którym wyrzeźbione jest usta, lekko otwarte, z wyjątkowo wyrzeźbionymi zębami, zajmującymi cały dolny brzeg twarzy. Górne rzęsy i uszy są subtelnie rysowane. Tatuaż biegnący środkiem nosa, przyciągający uwagę do twarzy i kończący się po środku czoła konturem dwóch księżyców, według profesora Sabater Pi, pochodzi od pygmów Bayale i jest używany przez Okak z Gwinei Równikowej. Pochodzenie: prywatna kolekcja Kolekcja Argiles, Barcelona