Tacka - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Francja

Superbny egzemplarz Coupe Rose des vents numer 782 w katalogu czerwonym.
Wykonany przez słynnego francuskiego rzeźbiarza Maxa Le Verriera (1891–1973).

Wymiary:
Średnica: 17 cm
Wysokość: 1,5 cm

W bardzo dobrym stanie, z jednakże kilkoma śladami zużycia związanymi z wiekiem.

Zdjęcia stanowią część opisu.

Louis Octave Maxime Le Verrier urodził się w Neuilly-sur-Seine, z matki Belgi, z ojca Parisjanina, jublera. Służył w armii francuskiej podczas I wojny światowej, zanim studiował w École des Beaux-Arts w Genewie, gdzie poznał artystów i współuczestników Pierre’a Le Faguays'a i Marcela Bouraine'a; troje artystów zostało przyjaciółmi na całe życie. W 1919 r. Max Le Verrier założył własną odlewnię, produkując rzeźby i przedmioty dekoracyjne, lampy, podstawki pod książki oraz maskotki samochodowe.

Pociągnięty miłością do zwierząt, do zoo i cyrków, wyrzeźbił swoją pierwszą rzeźbę, słynnego pelikana w charakterystycznym stylu lat 20. XX w. Podpisał dzieło swoim pseudonimem Artus. W tym okresie Max Le Verrier stworzył wiele modeli zwierząt, na przykład pantery takie jak Baghera, Ouganda i Jungle, imponującego lwa, bociany, wiewiórki i konie, z których większość wykonana była w „art metal”, preferujący brąz.

To przed klatkami Jardin des Plantes Max Le Verrier stworzył swoje wyjątkowe dzieło — małpę z parasolem, środkowego rozmiaru, o miłym imieniu Boubou. Narodziła się wielka przyjaźń między małpą a artystą. Boubou, zatrzymany przez strażnika zoo poza klatką, zgodził się pozować w zamian za banany. Co dzień rano patrzył w stronę wejścia, czekając na tego, który go uwieczni.

Rzeźba Deszcz została nagrodzona medalem na Salon des Humoristes w 1927 r.

Atelier Le Verrier pracował dla następujących rzeźbiarzy:
Pierre Le Faguays (pseudonim Fayral), Marcel Bouraine (pseudonim Derenne & Briand), Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco i Garcia. Te przedmioty były sprzedawane w warsztacie przy 100 rue du Théâtre w Paryżu.

Max Le Verrier był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Artystów Dekoratorów i wystawiał się tam regularnie. Miał stoisko na wystawie Arts Décoratifs et Industriels de Paris w Grand Palais w 1925 roku, gdzie jego stoisko otrzymało medal złoty. Jego stoisko na Wystawie Międzynarodowej w Paryżu w 1937 roku zostało uhonorowane medalem honorowym.

W 1928 r. Max Le Verrier odżywając model życia, wyrzeźbił swoją słynną lampę Clarté przedstawiającą nagą kobietę na palcach, z globem świetlnym w wyciągniętych dłoniach, będącą kluczowym elementem jego kolekcji. W rzeczywistości potrzebował 3 różnych modeli: jeden dla głowy, inny dla klatki piersiowej i kolejny dla nóg. Do tej ostatniej części poprosił tancerkę baletu Joséphine Baker o pozowanie. Ten model istnieje w 4 rozmiarach: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté w naturalnej wielkości. Większość figur Le Verriera to młode dziewczęta o wysublimowanej atletyce.

Lampa Clarté była prezentowana na wystawie Lumières w Centre Georges Pompidou od maja do sierpnia 1985 r., a także w 1987 r. w wystawie Made in France w Harrods w Londynie oraz w wystawie De main de maître w Grand Palais w Paryżu. Była również eksponowana w hotelu Martinez w Cannes w 2000 r.

Max Le Verrier pracował przez lata 30. XX w. Został aresztowany w 1944 r. za działalność w francuskiej Résistance, lecz po wojnie kontynuował rzeźbienie aż do śmierci w 1973 r.

Dzieła Maxime Le Verriera charakteryzują się bardzo osobistym stylem i świadczą o subtelnej wizji.

Artysta poświęcał także swój kunszt, aby dopasować sztukę do praktycznych celów dekoracyjnych, wykonując kilka uroczych lamp i innych przedmiotów, których reprodukcje prezentujemy tutaj. Słusznie uważa, że sztuka nowoczesna nie powinna być przywilejem garstki uprzywilejowanych, lecz powinna być dostępna dla szerokiego grona i powszechnie użyteczna w życiu. Ta koncepcja jest bardzo słuszna; w swoich dążeniach do stylizacji artysta potrafił realizować ją z wielkim powodzeniem.