Dogon - Mali

Dogonowie żyją w wyższych skalistych partiach Klifu Bandiaragara w Mali. Utrzymują się z rolnictwa i potrafią wydobywać z ubogiej gleby środki do życia w regionie, który otrzymuje niewielkie opady. Ta monumentalna figura jest jedną z największych znanych rzeźb Dogonów. Suchy klimat regionu pozwolił zachować dzieła Dogonów znacznie dłużej niż zwykle w przypadku afrykańskiej rzeźby drewnianej, a datowanie radiowęglowe tego dzieła sugeruje, że może pochodzić z XV wieku.

Rzeźba Dogonów koncentruje się przede wszystkim na duchach odpowiedzialnych za płodność zarówno ziemi, jak i ludzi. Do nich należą realni i mityczni przodkowie rodziny, dusze kobiet, które zmarły przy porodzie, oraz duchy wody. Choć funkcje i znaczenia poszczególnych prac często pozostają niejasne, uczeni zgadzają się, że rzeźby Dogonów powstawały dla kapliczek.

Najbardziej charakterystycznym motywem ukazywanym w rzeźbie Dogonów jest pojedyncza figura stojąca z uniesionymi ramionami. Taka postawa bywa zazwyczaj interpretowana jako gest modlitwy—próba połączenia ziemi i nieba—a sugeruje się, że może to być wołanie o deszcz. To arcydzieło sztuki figuralnej Dogonów przedstawia mężczyznę o dobrze zarysowanym ciele w naturalistycznej postawie. Artysta starannie oddał musculaturę postaci, szczegóły anatomiczne i ozdobę ciała. Jego stylizowana broda identyfikuje go jako starszego i jednostkę, której wiek i doświadczenie upoważniają do udziału w najważniejszych sprawach religijnych, politycznych i społecznych w społeczeństwie Dogonów. Postać nosi bransoletki na nadgarstkach i ramionach oraz na kostkach, a także pasek i naszyjniki szyi przypominające skórzane talizmany, które sugerują również jej duchowe znaczenie.

Pochodzenie: prywatna kolekcja, USA