Marc Riboud - North Vietnam - 1970

"Pierwsza książka wydana w Stanach Zjednoczonych, która ukazuje kraj takim, jakim naprawdę jest."

NAJPIĘKNIEJSZA, RZADKO SPOTYKANA, Wczesna publikacja autorstwa słynnego francuskiego Magnum fotografa Marca Ribouda (1923-2016) z roku 1970 (!), doskonale zaprojektowana przez Régisa Pagnieza i Guya Trillata, Paryż.

OGROMNIE ROBIĄCE WRAŻENIE ZDJĘCIA Z Północnego Wietnamu WOKÓŁ WOJNY Wietnamskiej.
Pełno-stronicowe czarno-białe fotografie z bombardowań, krajobrazu, Hanoi oraz życia w fabrykach i szkołach. Zdjęcia Marca Ribouda pojawiły się w Life, Look i Newsweek.

Marc Riboud był najbardziej znany z obszernej relacji na Wschód: Trzy Sztandary Chin, Oblicze Północnego Wietnamu, Wizje Chin i W Chinach.

Całościowo ilustrowane szczerymi czarno-białymi fotografiami Ribouda, ukazującymi wszystkie aspekty życia na Północy — od życia w fabrykach i szkołach, po szkolenie wojskowe i rozmieszczone na straży przeciwlotnicze stanowiska obsługiwane przez 70-letnich mężczyzn. Tekst Philippe’a Devillersa próbuje nadać temu chronologię i strukturę historyczną, aby pomóc zrozumieć współczesną sytuację.

Riboud podróżował po Wietnamie obszernie w ramach pracy fotoreportera Magnum.

Witamy na kolejnej edycji aukcji SUPER POPULAR BEST-OF-PHOTOBOOKS
- przez 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na cały świat.

"Urodzony w Lyonie w 1923 roku, Marc Riboud był aktywny w Powstaniu Francuskim od 1942 do 1945 roku. Do 1951 roku pracował jako inżynier w fabrykach Lyonu, po czym został fotografem na zlecenie i przeprowadził się do Paryża w 1952 roku. Został zaproszony do Magnum jako współpracownik przez Henriego Cartier-Bressona i Roberta Capę w 1953 roku; w 1955 roku został pełnym członkiem.

W połowie lat pięćdziesiątych wybrał się do Indii w specjalnie przerobionym Land Roverze, który należał niegdy Magnum współzałożyciela George’a Rodgera, który używał go do swojego słynnego dzieła w Afryce. Kiedy wyjechał do Chin w 1957 roku, Riboud był jednym z pierwszych europejskich fotografów, którzy odwiedzili kraj; powrócił na długie pobyty w 1965 roku wraz z pisarzem K. S. Karolem. Najbardziej znany jest z obszernej relacji na Wschód: Trzy Sztandary Chin (1966), Oblicza Północnego Wietnamu (1970), Wizje Chin (1981), Angkor: Spokój Buddyzmu (1992), W Chinach (1996), Jutro Szanghaj (2003) i Istanbul 1954–1998 (2003).

Jednym z jego najsłynniejszych zdjęć było zdjęcie z Waszyngtonu, D.C., wykonane podczas Marszu dla Pokoju w Wietnamie w 1967 roku: młoda kobieta trzyma kwiat w kierunku bagnetów żołnierzy pilnujących Pentagonu. Zdjęcia Ribouda ukazywały się w licznych magazynach, w tym Life, Geo, National Geographic, Paris-Match i Stern. Dwukrotnie zdobył nagrodę Overseas Press Club Award (1966 i 1970) oraz miał główne retrospektywy w Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (1985), International Center of Photography w Nowym Jorku (1988 i 1997) i Maison Européenne de la Photographie (2004). W 2011 roku przekazał 192 oryginalne odbitki wykonane w latach 1953–1977 Centrum Georges Pompidou w Paryżu. Jego prace były nagradzane licznymi prestiżowymi nagrodami i znajdują się w muzeach i galeriach, w tym w Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Central Academy of Fine Arts Museum w Pekinie oraz Moderna Museet w Sztokholmie, między innymi.

Marc Riboud zmarł w Paryżu 30 sierpnia 2016 roku w wieku 93 lat. Istotą jego archiwów była przekazana do Muzeum Narodowego Sztuk Azjatyckich Guimet w Paryżu."
(Magnum's website)

Holt, Rinehart and Winston, New York, Chicago, San Francisco. 1970. Pierwsze wydanie, pierwsze druk.

Książka papierowa. 215 x 280 mm. 200 stron. Zdjęcia: Marc Riboud. Tekst: Philippe Devillers. Tekst po angielsku.

Stan:
W środku świeże i bezbłędne; czyste, bez śladów i bez przebarwień. Zewnętrznie front z niewielkim śladem użytkowania, tył z silniejszym śladem użytkowania i kilkoma defektami powierzchniowymi (zob. zdjęcia), grzbiet z typowym wyblaknięciem i zagięciami (zdarza się szybko, od pierwszego otwarcia). Ogólnie w bardzo dobrym stanie.

Fantastyczny, wczesny, niezwykle imponujący tytuł Marca Ribouda z 1970 roku - rzadkość.

"Marc Riboud urodził się w Saint-Genis-Laval i chodził do liceum w Lyonie. Zdjęcie swojego pierwszego zdjęcia wykonał w 1937 roku, używając aparatu Vest Pocket Kodak należącego do ojca. Jako młodzieniec podczas II wojny światowej był aktywny w ruchu oporu frankistowskiego, od 1943 do 1945 roku. Po wojnie studiował inżynierię w École Centrale de Lyon od 1945 do 1948 roku.

Do 1951 Riboud pracował jako inżynier w lyonnych fabrykach, ale wziął tygodniowe wakacje na robienie zdjęć, co zainspirowało go do zostania fotografem. Przeprowadził się do Paryża, gdzie poznał Henri’ego Cartier-Bressona, Roberta Capę i Davida Seymoura, założycieli Magnum Photos. Do 1953 roku został członkiem organizacji. Jego zdolność do uchwycenia ulotnych chwil w życiu poprzez silne kompozycje była już widoczna i ta umiejętność dobrze mu służyła przez dziesięciolecia.

W ciągu kolejnych dekad Riboud podróżował po świecie. W 1957 roku był jednym z pierwszych europejskich fotografów, którzy pojechali do Chin, a w latach 1968, 1972 i 1976 wykonał kilka reportaży z Północnego Wietnamu. Później podróżował po całym świecie, głównie w Azji, Afryce, USA i Japonii. Riboud był świadkiem okrucieństw wojny (fotografując zarówno z perspektywy wietnamskiej, jak i amerykańskiej) oraz wyraźnego upadku kultury tłumionej od wewnątrz (Chiny w czasach Kultu Rewolucji Mao Zedonga). Z drugiej strony uchwycił wdzięk codziennego życia, osadzonego w słońcu, z takich miejsc jak Fez, Angkor, Acapulco, Niger, Benares, Shaanxi, a także lirykę dziecięcej zabawy na codziennym Paryżu. W 1979 roku opuścił Magnum.

Zdjęcia Ribouda ukazywały się w licznych magazynach, w tym Life, Geo, National Geographic, Paris Match i Stern. Dwukrotnie zdobył nagrodę Overseas Press Club, otrzymał Nagrodę za całokształt twórczości na Sony World Photography Awards w 2009 roku i miał duże retrospektywy w Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris oraz International Center of Photography w Nowym Jorku.

W 1998 roku Riboud został Honorowym Członkiem Królewskiego Towarzystwa Fotograficznego. Jednym z jego najsłynniejszych obrazów jest The Eiffel Tower Painter, zrobiony w Paryżu w 1953 roku. Przedstawia mężczyznę malującego wieżę, stojącego jak tancerz, na szczycie metalowej konstrukcji wieży. Poniżej, Paryż wyłania się z fotograficznego zamglenia. Często pojawiają się samotne postacie w jego zdjęciach. W Ankarze centralna postać jest zarysowana na tle przemysłowym, podczas gdy we Francji mężczyzna leży na polu. Kompozycja wertykalna podkreśla krajobraz, drzewa, niebo, wodę i trawę, które otaczają, lecz nie przeważają nad ludzkim elementem.

Zdjęcie autorstwa Ribouda z dnia 21 października 1967 roku, zatytułowane „Ostateczne starcie: Kwiat i Bajonety”, należy do najsłynniejszych antywojennych fotografii. Zrobione w Waszyngtonie, D.C., gdzie tysiące aktywistów antywojennych zgromadziły się przed Pentagonem, by zaprotestować przeciw udziałowi Ameryki w Wietnamie, zdjęcie pokazuje młodą dziewczynę, Jan Rose Kasmir, trzymającą kwiat w dłoniach i spojrzenie pełne życzliwości, stojącą przed żołnierzami z bronią stojącymi w tle. Riboud mówił o zdjęciu: „Po prostu rozmawiała, próbując zwrócić uwagę żołnierzy, może prowadząc dialog z nimi. Miałem wrażenie, że boją się bardziej jej niż bajonety.”

W kontraście do zdjęć z jego eseju fotograficznego, Podróż na Północny Wietnam (1969), Riboud mówi w towarzyszącym wywiadzie: „Moje wrażenie jest takie, że przywódcy kraju nie pozwolą na choćby najmniejsze odprężenie społeczeństwa ogółem [...] to prawie tak, jakby [...] starali się uprzedzić wielką nieznaną – pokój.” W tym samym artykule Newsweeka rozwinął swoje obserwacje życia w Północnym Wietnamie:
- Byłem zdumiony, na przykład, wyraźnie radosną atmosferą w Hanoi w Parku Zjednoczenia w niedzielne popołudnie [...] Szczerze mówiąc, nie odniosłem wrażenia, że omawiali socjalizm ani „amerykańskich agresorów” [...] Widziałem całkiem sporo patriotycznych plakatów „przyzwoicie” przerobionych z erotyczną graffiti i szkicami.

Między tym, co fotografowane (lub publikowane), a tym, co Riboud miał do powiedzenia w wywiadzie, istnieje różnica. Komentując to w 1970 roku, autor Geoffrey Wolff napisał:
— Fotografie Ribouda ilustrują tę tezę. Francuski fotograf odwiedził Północny Wietnam dwukrotnie [...] i jest, na podstawie swoich zdjęć, najbardziej przyjazny ludziom i instytucjom, które tam zastał. Jego zdjęcia to radosne twarze, […] As lotniczego as pokazuje, jak strzelał amerykańskich „powietrznych piratów” z nieba […] Kto zna prawdę o tych miejscach?

Amerykański, rewolucyjny rap metalowy zespół Rage Against the Machine użył dwóch fotografii Ribouda na swoim drugim singlu „Bullet in the Head”. Obie fotografie przekazują silne przekazy polityczne i społeczne, ale są bardzo różne. Na okładce przedniej widzimy amerykańskie dzieci w klasie, które składają przysięgę wierności „fali” (Stars and Stripes); na tylnej okładce widać młodego chłopca (prawdopodobnie Wietnamczyka), który celuje pistoletem, podczas gdy żołnierze stoją na paradzie w tle. Nie wiadomo, do kogo lub do czego chłopiec celuje i czy broń jest prawdziwa, czy zabawkowa."
(Wikipedia)