Rolo Graph (XX-XXI) - Geometría del silencio

Dzieło sztuki artysty Rolo Graph (XX), wykonane techniką akrylu na płótnie.\n\nGwarantujemy trwały produkt o wysokiej jakości wizualnej.\nPrzewidywana dla obrazu:\nWymiary obrazu 100 x 100 cm ze 3 cm grubości.\nZ tyłu egzemplarza znajdziesz informacje o dziele.\nWysyłka będzie realizowana przez La Poste z możliwością śledzenia i ubezpieczenia.\nDzieło będzie zwinięte i dobrze zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.\nPo dokonaniu zapłaty, proces pakowania i dostawy do firmy przewozowej zajmuje trzy dni.\nPrzewidywany czas dostawy to dziesięć dni, w zależności od kraju przeznaczenia.\nŻyczymy pełnego delektowania się sztuką.\n\nW „Geometría del Silencio” malarstwo celowo rezygnuje z wszelkich odniesień figuratywnych, aby zbudować uniwersum, które utrzymuje się wyłącznie na własnej strukturze wewnętrznej: forma, rytm, kolor i napięcie. To dzieło olejne na płótnie wpisuje się w tradycję sztuki abstrakcyjnej geometrycznej, linii, która szuka w istocie wizualnej swojego bytu, gdzie treść nie opowiada, lecz doświadcza.\n\nCo od razu uderza wzrok, to ścisła gospodarka chromatyczna: kość biała, głębokie czernie, tekstury szarości i intensywny czerwony, prawie krwawy, który pojawia się jako wizualny i emocjonalny akcent. Paleta nie ma na celu ubarwiać, lecz konfrontować. Tutaj czerwony nie jest dekoracyjny; jest przerwą spokoju, emocjonalną szczeliną przecinającą chłodną logikę planów geometrycznych.\nPowierzchnia płótna jest budowana warstwami farby olejnej nakładanej zgodnie z techniką mieszana: szpachelka, pędzel suchy i ewentualnie nacięcia, które nawiązują do wilgotnych rycin. Te warstwy nadają teksturę i głębię, generując doznanie dotykowe dodające się do wrażenia wizualnego. Olej, dzięki swojej gęstości i plastyczności, umożliwia subtelne przejścia między gładkością a rozdarciem, między pokryciem a tym, co zasugerowane.\n\nKonceptualnie dzieło można odczytać jako refleksję nad napięciem między porządkiem a chaosem. Zakrzywienia przeplatają się, nie odpowiadając na doskonałą symetrię, lecz na niestabilną, żywą Harmonię. W dispozicy planów jest coś muzycznego: wizualna partytura, która rozwija się z ciszą, powtórzeniami i disonansami. Czarny działa jak pauza, biały jak otwarcie, a czerwony jako przerwa.\n\nNie ma postaci. Nie ma scen. Jest obecność. Obecność, która ujawnia się w konfrontacji form, w drganiach kolorów, w sposób, w jaki granice każdej figury zdają się naciskać na ramę płótna. Dzieło nie przedstawia: sugeruje. Nie opowiada: pyta. Co wślizguje się w te krzywoliniowe, zamknięte, podzielone formy? Oko? Koło zębate? Pamięć?\n\n„Geometria ciszy” przypomina nam, że malarstwo nie potrzebuje opowiadać historii, by mieć duszę. To wizualny manifest, który ukazuje, jak równowaga może być osiągnięta dzięki zrównoważeniu obliczonemu, jak abstrakcja może być równie sugestywna jak każdy portret. Tu widz nie jest świadkiem: jest interpretatorem. A dzieło, zamiast dawać odpowiedzi, rzuca pytania w postaci linii, objętości i pigmentu. Niemy symfoniczny w kluczu wizualnym.