Manfredini - Regole Armoniche - 1775

SZTUKA ŚPIEWU I AKOMPANIOWANIA MIĘDZY WENECJĄ A ST. PETERSBURGI
Pierwsze wydanie Zasad Harmonicznych Vincenzo Manfrediniego, opublikowanych w Wenecji w 1775 roku, wysubtelowany podręcznik teoretyczno-praktyczny przeznaczony do szkolenia muzycznego XVIII wieku. Dzieło łączy zasady teoretyczne, technikę wykonawczą i akompaniament basu ciągłego, dając wgląd w europejską dydaktykę muzyczną między Włochami a Rosją. Dedykowane Wielkiemu Księciu Pawłowi Pietrowiczowi z Rosji, przyszłemu carowi Pawłowi I, świadczy o międzynarodowym prestiżu autora, kompozytora działającego na dworze Katarzyny II.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Pierwsze wydania traktatów muzycznych włoskich XVIII wieku, zwłaszcza jeśli zawierają płaskorzeźbione tablice i portret dedicatee, cieszą się zainteresowaniem na rynku antykwarycznym z muzyką. Egzemplarze kompletne z tablicami i w oprawie z epoki zazwyczaj mieszczą się w przedziale od 500 do 1 500 euro, z możliwymi podwyżkami w przypadku świeżej drukarni i dobrego stanu zachowania.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Oprawa epoki w połowie pergaminu i marmurkowej kartonie; beżowy wstawka na grzbiecie z złoconym tytułem; red czerwień. Exlibris „Biblioteca Savigliano” na tylną okładkę. Antyportret Wielkiego Księcia Pawła Pietrowicza z Rosji, wyciskany miedzią przez Antonio Baratti. Winieta litograficzna na frontyspisie. 7 tablic litograficznych poza tekstem, złożonych. Notacje muzyczne w tekście wycięte w miedzi i w drewnie. W książkach zabytkowych, mających wieloletnią historię, mogą występować pewne niedoskonałości nie zawsze zauważalne w opisie. Str. (2); 16; 78; 2 nn; (2).
TYTUL I AUTOR
Zasady Harmoniczne lub sens precetti ragionati per apprendere i principi della musica, il portamento della mano, e l’accompagnamento del basso sopra gli strumenti da tasto.
Wenecja, Guglielmo Zerletti, 1775.
Vincenzo Manfredini.
Kontekst i znaczenie
Zasady Harmoniczne stanowią jeden z najważniejszych włoskich podręczników do nauczania muzyki w drugiej połowie XVIII wieku. Traktat systematycznie omawia teorię harmoniczną, prawidłowe operowanie ręką na instrumentach klawiszowych oraz techniki akompaniamentu basu ciągłego, fundament praktyki muzycznej ówczesnego okresu. Dedykacja Wielkiemu Księciu Pawłowi Petrovicowi odzwierciedla relacje kulturalne między Włochami a Rosją, w czasach gdy włoscy muzycy byli szeroko obecni na dworze cesarskim w Rosji. Dzieło wpisuje się w tradycję traktatów dydaktycznych, które dążyły do połączenia jasności pedagogicznej z rygorem teoretycznym, przyczyniając się do rozpowszechnienia włoskiego gustu muzycznego w Europie Wschodniej.
BIOGRAFIA AUTORA
Vincenzo Manfredini (1737–1799), kompozytor i teoretyk muzyczny, czynny jako maestro di cappella i kompozytor courtowy przy Katarzynie II w Rosji. Autor dzieł, symfonii i traktatów teoretycznych, przyczynił się w znaczący sposób do szerzenia muzyki włoskiej na arenie międzynarodowej. Jego Zasady Harmoniczne stanowią dydaktyczny aspekt jego działalności, świadcząc o jego kompetencjach zarówno praktycznych, jak i teoretycznych.
HISTORIA WYDANIA I DYSTRybucJA
Wydane w Wenecji w 1775 roku przez Guglielmo Zerletti, dzieło miało szeroką dystrybucję w środowiskach muzycznych i akademickich. Pierwsze wydanie jest obecnie najbardziej poszukiwane, zwłaszcza w kompletnych egzemplarzach tablic i w oprawie z epoki.
Bibliografia i odniesienia
ICCU/OPAC SBN, lokalizacje edycji weneckiej z 1775.
RISM (Répertoire International des Sources Musicales), wpis Manfredini.
Eitner, Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten.