Ica Vilander - Vive le sex - 1970

WYRÓŻNIAJĄCY NIEMIECKI EROTYCZNY VINTAGE PHOTOBOOK z lat 70. (!).

Zaprezentowano tutaj:
Alessandro Bertolotti, Book of Nudes, strona 203

RZADKA KULTOWA KSIĄŻKA – Z BARDZO RZADNĄ ORYGINALNĄ OKŁADKĄ Z PYŁKĄ.
Fotografie autorstwa szeroko nieznanego i wysoce niedocenianego niemieckiego fotografa Icy Vilander (1921–2013).

PIĄTA KSIĄŻKA TWÓRCY – prezentuje wybór psychodelicznych nagich fotografii.

Ica Vilander, na przykład, portretowała Hildegard Knef. Zyskała także międzynarodową uwagę dzięki swojej nagości. W 1969 roku tygodnik „Der Spiegel” opisał ją jako „najbardziej znaną niemiecką fotografkę nagich sztuk”.
Oryginalne prace Icy Vilander są rzadkie; wiele zostało zniszczonych i można je teraz oglądać tylko jako reprodukcje w magazynach takich jak „TWEN” lub w jej księgach „Akt apart” (1967), „Akt abstrakt” (1968), „Akt adonis” (1969), „Söhne der Sonne 2” (1969) oraz „Vive le sex” (1970).

CIESZ SIĘ Z PIERWSZEJ WYPRZEDAŻY KSIĄŻEK Z EROTYKĄ ONLINE 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy). 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączoną wysyłkę na cały świat.

Heinz Peter, Gütersloh. 1970. Pierwsze wydanie, pierwsze druk.

Okładka twarda z luźnym pyłem. 295 x 295 mm. 80 stron. 66 fotografii w kolorze i czerni i bieli. Zdjęcia: Ica Vilander. Tekst niemiecki.

Stan:
Książka wewnątrz i na zewnątrz świeża i czysta, bez śladów i bez zafarbowań; dwie strony oderwane, co często się zdarza w tym tytule i w tego typu (słabym) klejeniu. Okładka z luźną ochroną kompletna, bez brakujących części i dużo lepsza niż zwykle; tylko jedna nader na górze tylnej strony (łatwo odtworzyć). Ogólnie stan bardzo dobry.

Szalone, nude’owe fotoksiążki Icy Vilander z 1970 roku (po więcej informacyj o artyście, przewiń w dół lub zobacz poniżej).

„Po ukończeniu praktyk w fotografii Ica Vilander mieszkała w Berlinie od 1944 roku. Rozpoczęła studia w Berlin University of the Arts pod kierunkiem Heinza Hajek-Halke, koncentrując się na grafice i fotografii eksperymentalnej. Od 1959 roku zaczęły ukazywać się jej pierwsze publikacje, w tym dziennikarskie, studialne fragmenty w magazynie młodzieżowym TWEN — takie jak te o cabaret artiste Wolfgang Neuss (8/1962) oraz, o samej Vilander, fotowypracowanie „Moja babcia fotografuje akty” (4/1967). Esej inspirowany był stylem życia, który stał się wzorem żyjącej pełnią życia i niekonwencjonalnej kobiety. W tamtym czasie mieszkała we wspólnocie z hippisowską rodziną swojego syna Helge. Gallerzysta Franz Dahlem bywał jej asystentem i kochankiem.
Ica Vilander zainspirowała Wernera Kletta do nakręcenia filmu The Eyes of Ica Vilander (1968) i brała udział w fabularnym Exercises with Performers (1968) w reżyserii Wernera Schrötera. Jej fotografie ukazywały się także jako insert w filmie Herberta Veselyego The Bread of Those Early Years (1962), opartym na powieści Heinricha Bölla. Zaprojektowała okładki książek dla wydawnictw Rowohlt i Heyne. Od 1980 roku całkowicie wycofała się z życia publicznego.
Oryginalne prace jej autorstwa są rzadkie; wiele zostało zniszczonych i można je teraz oglądać tylko jako reprodukcje w TWEN lub w jej księgach akt apart, La femme vue par une femme (1967), akt abstrakt (1968), akt adonis (1969) i vive le sex (1970).
Vilander fotografowała między innymi Hildegard Knef, Helene Weigel, Gregory’ego Corsa, Maurice’a Béjarta i Sidneya Poitiera. Zyskała również międzynarodową uwagę dzięki swojej fotografii nagiej. W 1969 roku magazyn wiadomości Der Spiegel opisał ją jako „najbardziej znaną niemiecką fotografkę nagich sztuk”.
(Wikipedia)