Roswitha Hecke - Liebesleben ("LoveLife") - 1978

ODBĘDŹ PIERWSZĄ EROTYCZNA FOTOKSIĄŻKOWĄ AUKCJĘ na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie i łączną wysyłkę na cały świat.

PRAWDZIWE PIERWSZE OROGINALNE WYDANIE z 1978 (!) tej wspaniałej książki niemieckiej fotografki i fotoreporterki Roswithy Hecke; nie mylić z późniejszymi wydaniami o tej samej nazwie z 1982 i 1987 roku.

Roswitha Hecke pracowała dla magazynów takich jak „Stern”, „Vogue”, „Twen”, „Playboy”, „Die Zeit” i „Spiegel”. Jej praca „LoveLife”, o zuryskiej prostytutce Irene, zdobyła w 1979 roku nagrodę Kodak jako „Najlepsza fotoksiążka”. W 1982 roku nagrodzono ją tytułem „Najpiękniejsza książka” przez niemiecką fundację „Stiftung Buchkunst” i została wydana w Norwegii, Stanach Zjednoczonych i Japonii.

Rogner i Bernhard, Monachium. 1978. Pierwsze wydanie, pierwsze drukowanie.

Miękka oprawa. 170 x 240 mm. 142 strony. Zdjęcia: Roswitha Hecke. Tekst po niemiecku.

Stan:
Wnętrze świeże i nienaruszone; czyste, bez śladów i bez żółknięcia. Zewnętrznie całkiem świeże, bez zagnieceń (częsty przypadek); nieco porysowane na grzbiecie (częsty przypadek). Ogólnie w dobrym stanie.

Kultowa fotoksiążka Roswithy Hecke – tutaj w rzadkim, pierwszym wydaniu.

„Roswitha Hecke urodziła się w 1944 roku w Hamburgu. Jej twórczość obejmuje tematy od twarzy po miejsca; jej projekty fotograficzne badają to, co nieznane, i ponownie rozpatrują to, co znane. Hecke od młodości chciała zostać fotografką. Córka nauczyciela, nigdy wcześniej nie trzymała aparatu w rękach, lecz pewnego ranka obudziła się i wiedziała, że musi robić zdjęcia. Po trzyletnim praktykan‑cie w zawodzie fotografki, Hecke nawiązała znajomość z teatralnym reżyserem Peterem Zadkiem. Przez siedem lat ich związku fotografowała wyłącznie przedstawienia Zadka. Następnie powstały zdjęcia wielu innych dzieł scenicznych i filmów, w tym produkcji Wernera Schroetera, Rainera Wernera Fassbindera i w Paryżu Érica Rohmera.

Hecke mieszkała z niemieckim pisarzem i poetą Wolfgangiem Wondratscheckiem i podróżowała z nim po Stanach Zjednoczonych w latach 70. Opublikowali razem książkę zatytułowaną People, Places, Fists. Hecke portretowała wielu artystów, aktorów i muzyków, w tym Omara Sharifa, Heinza Bennenta, Ingrid Caven i Andrésa Segovię.

Hecke postrzega siebie jako nowoczesną nomadkę. Odbyła podróże dookoła świata: Francja, Hiszpania, Włochy, Turcja, Indie, Meksyk, Peru, USA, Hiszpania i Szwajcaria. W Maroku mieszkała w namiocie przez trzy lata. W 2002 roku przeprowadziła się do Sankt Petersburga, gdzie prowadziła Masterclass of Photography przy Akademii Sztuk.

Obecnie Hecke mieszka w Hamburgu. Ma dwóch synów, Saida i Ivana.

Hecke została najpierw rozpoznana za czarno-białe fotografie scen teatralnych i portrety. Na początku lat 70. przeszła na fotoreportaż i fotografię kolorową. Jej nieinscenizowane zdjęcia eksplorują dziwaczne, a zarazem często proste światy i sytuacje. Jest precyzyjną, nieuprzedzoną i wrażliwą obserwatorką. Niektóre z jej cykli dotyczą ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa: transwestytów, bezdomnych i prostytutek. Jej fotografie są pełne szacunku i nie pozbawiają swoich bohaterek godności. Innym jednym z jej ulubionych tematów jest fascynacja ludzkim mężczyzną jako takim oraz wszelkimi wyrazami machizmu. Jej praca była publikowana w wielu znanych niemieckich magazynach, takich jak Stern, Vogue, Twen, Playboy, Theater heute, Die Zeit, Spiegel i innych." (Wikipedja)