E. Riccardi - Posąg, Busto ritratto (Beethoven?) - 50 cm - Brązowy

Rzeźba w brązie z oryginalną patyną E. Riccardiego. Duże rozmiary i spektakularne detale.
Wciąż obecny uchwyt mocujący.
Przypisuje się z prawdopodobieństwem Eleuterio Riccardiemu, znanemu rzeźbiarzowi, który wykonywał prace w brązie o takiej randze. Brąz, według pierwszych analiz, najprawdopodobniej przedstawia Ludwiga van Beethovena lub inną istotną postać wybitną.
attrib. a ELEUTERIO RICCARDI
Col Felice 1884 – Rzym 1963;
rzeźbiarz i malarz
Wykształcał się w Rzymie, w kręgu Giovanniego Priniego, gdzie przyswoił zawód rzeźbiarza, wystawiając po raz pierwszy publicznie już w 1905 roku, w pełni okresu późnego symbolizmu. Niezadowolony, niespokojny, również pociągany malarstwem, wyrusza na północ w podróżi podjętej w 1912 roku, która zaprowadzi go aż do Berlina, gdzie w 1914 roku ogląda pamiętną wystawę Vincenta van Gogha. Dzieła wykonane między 1914 a 1918 rów znajdują się w wyniku próby połączenia Van Gogha z futuryzmem, z zachowaniem solidności formy całkowicie w tradycji włoskiej.
Na wystawach Secessione romana Riccardi figurował w 1915 roku w sali mieszanej divisionistów i eksperymentatorów fowizmu; w edycji z 1916 roku z siedmioma dziełami, z których niektóre trafiają do kolekcji Olgi i Angelo Signorelli. Z grupą rysunków „futuristycznych” jest obecny na Wystawie Narodowej Bianco e Nero (Palazzo delle Esposizioni, Rzym 1917). W 1918 (maj-czerwiec) organizuje wraz z Mario Recchi przy rzymskiej Galerii dell'Epoca wystawę Sztuki Niezależnej, ważną kolektywną, na której eksponuje siedem obrazów i sześć rzeźb.
Od 1921 do 1925 był nieobecny we Włoszech, bo przeprowadził się do Londynu, gdzie staje się ulubionym portretistą wśród polityków, kolekcjonerów i arystokracji. Odbywają się wystawy w Royal Academy, Leicester Gallery i Goupil Gallery. Wykonuje dwa pomniki dla Pana Montagu w Bombaju i Kalkucie. Przyjacielem poetów i muzyków, maluje portret Mistrza Alfredo Casella, kształtuje portrety Poety Nicola Moscardelli, Bruno Barilli, Ferruccio Scattola, rzeźbi w drewnie portret Corrado Alvaro. W 1931 na Pierwszej Quadriennale Rzymskiej prezentuje marmurowy Portret pani Dettori i odlew gipsowy Matka bohatera. Na III Sindacale Romana (1932) przedstawia się jako malarz i rzeźbiarz. Na II Quadriennale Romana (1935) obecny z Attesa i Fanciulla, dwoma monumentalnymi dziełami z marmuru i kamienia. W 1940 ma wystawę osobistą w Mediolanie. Ponownie malarstwo przyciąga go bardziej w latach przypadających na II wojnę światową. W 1960 na Quadriennale w Rzymie eksponuje abstrakcyjny relief z zielonej ceramiki. Z natury nerwowy, Eleuterio Riccardi często niszczył własne rzeźby, więc trudno odtworzyć pełny obraz jego twórczości.