Yuni R. P - Banquete de Luz

Obraz namalowany przez artystę Yuni R. P. techniką oleju na płótnie, w całości wykonany szpachelką. Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, odpowiadające rozmiarom samej malowidła, z peryferyjnym białym marginesem dla łatwiejszego montażu lub oprawy.

Dzieła, po ich sprzedaży, wysyłane są w terminie nieprzekraczalnym trzech dni do dowolnego miejsca na świecie. Każdy egzemplarz starannie zapakowany, zabezpieczony papierem i folią bąbelkową, wysyłany w sztywnej tekturowej tubie wysokiej wytrzymałości, gwarantującej doskonałą ochronę podczas transportu.

Yuni R. P to młody artysta o solidnym wykształceniu zawodowym, aktualnie mieszkający i pracujący w Hawanie, Kuba. Jego twórczość wyróżnia się bardzo osobistym językiem malarskim, rozwijanym niemal wyłącznie przy użyciu szpachelki — narzędzia, dzięki któremu buduje kompozycje o dużej sile wizualnej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo cechuje bogata impastacja, swobodne pociągnięcia i intensywnie barwna paleta, w której światło i ruch nieustannie ze sobą dialogują. W jego interpretacji impresjonistycznej wyczuwa się wyraźny wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza w sposobie podejścia do jasności, dynamizmu i wibracji koloru, zawsze z perspektywy współczesnej i głęboko osobistej.

Motywy, które porusza, rodzą się z emocjonalnego połączenia z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żaglowce, fauna, kwiaty i miasta-echo tworzą malarski świat nasycony nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej. Jego prace nie szukają dosłownego odwzorowania, lecz wywołania wrażeń, budząc u widza intensywne uczucia i leżące w pamięci wspomnienia.

Obrazy Yuni mają silną, frontalną i otaczającą obecność; to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie potrafi w pełni uchwycić bogactwa impastu, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala mu konstruować soczyste powierzchnie, warstwy farby przekazujące solidność, ruch i niemal dotykalną ekspresję.

Jego twórczość jest w istocie celebracją koloru, materii i emocji: malarstwo zapraszające do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.

Ta praca określana jest jako współczesny martwoskór, który wskrzesza wspaniałość baroku w wykonaniu neoimpresjonistycznym. Wykorzystując technikę oleju, artysta stosuje luźny i hojny pociąg pędzla, gdzie zastosowanie impastu tworzy reliefy nadające kompozycji pulsującą wewnętrzną energię. Paleta dominuje dramatycznym kontrastem: ciepłe i złociste tony krzeseł i owoców zestawiają się z ciemnością tła, uzyskując oświetlenie zdające się emanować z samych przedmiotów. Malarz dąży do przekazania wrażenia dobrobytu i pełni, przekształcając scenę domową w scenografię teatralną, gdzie światło nie tylko oświetla, lecz także nadaje godność codzienności, zachęcając widza do sensorycznego doświadczenia luksusu i spokoju.