Casanova - Mémoires écrits par lui-même - 1871

Casanova de Seingalt, Jacques. Wspomnienia napisane przez samego siebie.

Dzieło kompletne w sześciu tomach.

Bruksela, J. Rozez księgarz-wydawca. 1871. In-12. 508, 526, 508, 522, 474 i 476 stron. Oprawa półskórzana czerwona z niebieskimi tytulami i numerami tomów na gładkiej grzbiecie.

«Wydanie oryginalne, jedyne kompletne» opublikowane na podstawie tekstu ustalonego przez publicystę Philippe’a Busoni w sześciu tomach z jednakowymi oprawami.
Opracowania w znakomitym stanie, marginesowe przebarwienia.

Giacomo Girolamo Casanova jest kolejno skrzypkiem, pisarzem, magikiem (w jedynym celu oszustwa Madame d’Urfé), szpiegiem, dyplomatą, a następnie bibliotekarzem, ale zawsze domaga się swojej przynależności do „Wenecjanina”. Używa licznych pseudonimów, najczęściej jako rycerz de Seingalt; publikuje po francusku pod nazwiskiem „Jacques Casanova de Seingalt”.

Imię tego awanturnika stało się synonimem „kusiciela” kobiet, i to wszelkimi środkami, nawet nieuczciwymi. Histoire de ma vie, napisana po francusku i uważana za jedno z najwierniejszych źródeł dotyczących obyczajów i etykiety obowiązującej w Europie XVIII wieku, wymienia w ten sposób stu czterdziestu dwóch kobiet, z którymi rzekomo utrzymywał stosunki seksualne, w tym dziewczęta ledwo pubertujące i jego własną córkę, która była wówczas żoną jednego z jego „braci”, z którą miałby mieć jedyny syn, o ile wierzyć jego zeznaniu.

Histoire de ma vie jest uważana za monument literatury, zarówno ze względu na styl, treść erotyczną (curiosa), jak i jako bogate świadectwo społeczeństwa XVIII wieku: Blaise Cendrars « uważa Pamiętniki Casanovy za prawdziwą Encyklopedię XVIII wieku », a Francis Lacassin dostrzega w nich « ... dzieło, które w okresie Ludwika XV jest tym, czym Pamiętniki Saint-Simona w epoce Ludwika XIV. »

Piękny zestaw, w jednolitej oprawie, tej belgijskiej edycji, zwanej „edycją Rozez”.