Ger Dekkers (1929-2020) - Goals, Dronten






Ponad 35 lat doświadczenia; były właściciel galerii i kurator w Museum Folkwang.
| € 100 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 129665
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
To seria zdjęć Gerrita Hendrika (Ger) Dekkersa (Borne, 21 sierpnia 1929 – Zwolle, 20 stycznia 2020), holenderskiego fotografa, który mieszkał i pracował w Giethoorn.
Wymiary: 56 x 41 cm
Wymiary z ramą: 54 x 39 cm
Przed nią nie ma szyby
Gerrit Dekkers studiował w latach 1950–1954 w AKI Kunstacademie w Enschedzie. Zyskał przede wszystkim rozgłos swoimi złożonymi sekwencjami fotograficznymi krajobrazu holenderskiego. Aparat dla niego nie był jedynie narzędziem rejestrującym, lecz kluczowym instrumentem w rozwoju jego autonomicznej twórczości artystycznej.
Dekkersa uwagę przyciągały wyobcowujące elementy w krajobrazie: pozostawione przez ludzi lub zagubione przedmioty, takie jak rury i plandeki. Nie chodziło mu o „ładny kadr”, jak w jego fotografii dokumentalnej, lecz o samą konieczność patrzenia — o zjawisko patrzenia. Sztuka konceptualna, która w tym okresie docierała ze Stanów Zjednoczonych do Europy, stanowiła dla Dekkersa żyzny grunt.
W późniejszych latach skupił się na nowo zdobywanym terenie, na którym ludzkie osadnictwo jeszcze nie występuje, ale gdzie wyraźnie widoczny jest ślad ludzkiej ręki w ostrych liniach grobli, rowów i działek. W tej serii tematyka ta wyraża się przekonująco.
Historie sprzedawców
To seria zdjęć Gerrita Hendrika (Ger) Dekkersa (Borne, 21 sierpnia 1929 – Zwolle, 20 stycznia 2020), holenderskiego fotografa, który mieszkał i pracował w Giethoorn.
Wymiary: 56 x 41 cm
Wymiary z ramą: 54 x 39 cm
Przed nią nie ma szyby
Gerrit Dekkers studiował w latach 1950–1954 w AKI Kunstacademie w Enschedzie. Zyskał przede wszystkim rozgłos swoimi złożonymi sekwencjami fotograficznymi krajobrazu holenderskiego. Aparat dla niego nie był jedynie narzędziem rejestrującym, lecz kluczowym instrumentem w rozwoju jego autonomicznej twórczości artystycznej.
Dekkersa uwagę przyciągały wyobcowujące elementy w krajobrazie: pozostawione przez ludzi lub zagubione przedmioty, takie jak rury i plandeki. Nie chodziło mu o „ładny kadr”, jak w jego fotografii dokumentalnej, lecz o samą konieczność patrzenia — o zjawisko patrzenia. Sztuka konceptualna, która w tym okresie docierała ze Stanów Zjednoczonych do Europy, stanowiła dla Dekkersa żyzny grunt.
W późniejszych latach skupił się na nowo zdobywanym terenie, na którym ludzkie osadnictwo jeszcze nie występuje, ale gdzie wyraźnie widoczny jest ślad ludzkiej ręki w ostrych liniach grobli, rowów i działek. W tej serii tematyka ta wyraża się przekonująco.
