Kete del Norte

Specyficzne cechy tej maski to: wydłużony, ostro zakończony podbródek i stożkowate oczy. Wierzę, że klasyfikacja J. Corneta jest trafna. Maska jest ślepa, więc noszono ją na głowie, odchyloną do tyłu, aby noszący mógł widzieć spod brody. Oczodoły, przypominające te z niektórych masek Tshokwe (Mwana Pwo i Tshihongo), są pomalowane promienistymi pasami, a stożkowate oczy w pasy od podstawy ku wierzchołkowi. Pod dolnymi oczodołami, zaczynając od nasady nosa, po obu stronach biegną trzy białe pasy ukośnie w dół, a kolejny na kolumelli, który biegnie od małych, okrągłych, wystających ust do podstawy nosa. Powyżej fryzury, zaczynając od okrągłego odlewu/brań, maska kończy się wiązką piór. Na krawędzi fryzury i obramowania oraz wewnątrz ust i us widać ślady tukula. Maska ma stożkowate dekoracje na skroniach przed uszami. Maska, zarówno pod względem objętości, jak i wykonania, jest niezwykle wirtuozyjna, a w swej schematycznie karykaturalnej deformacji sprawia wrażenie spokojnego zdumienia i godności. Pochodzenie: Zbiory Berthe Hartert. Zbiory Argiles, Barcelona.