Sztylet - Japonia

Japoński tantō Horii Hideaki
Wykut z Gun Steel flagowego okrętu admirała Tōgō Heihachirō Mikasy
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (sierpień 1930)

To historycznie znaczące tantō zostało wykuwane w sierpniu 1930 r. (Shōwa 5) przez szanowanego kowala mieczy Horii Hideaki (堀井秀明), z użyciem stali pochodzącej z legendarnego pancernika Mikasa, flagowego okrętu admirała Tōgō Heihachirō podczas wojny rosyjsko-japońskiej. Ostrze stanowi niezwykłe połączenie tradycyjnego japońskiego kowalstwa mieczy i nowoczesnej historii marynarki, łącząc klasyczne rzemiosło z jednym z najbardziej ikonicznych symboli powstania Japonii jako nowoczesnego mocarstwa morskiego.

Pancernik Mikasa, zbudowany w Wielkiej Brytanii przez stocznię Vickers, stał się najbardziej cenionym okrętemjapońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Jako flagowy admirała Tōgō podczas bitwy pod Tsushima w 1905 roku odegrał decydującą rolę w zwycięstwie Japonii nad flotą rosyjską, wydarzeniu, które przyniosło zmianę równowagi sił morskich na początku XX wieku i ugruntowało reputację Japonii jako poważnego nowoczesnego państwa.

W odpowiedzi na uszkodzenia zadane podczas bitwy na Morzu Żółtym w 1904 roku, części stali z armat Mikasy zostały zachowane. Pod koniec lat dwudziestych prestiżowe Stowarzyszenie Oficerów Marynarki Suikōsha zainicjowało projekt upamiętniający, w ramach którego ten historyczny materiał miał zostać włączony do tradycyjnie kuonych japońskich ostrzy. Celem było stworzenie symbolicznych mieczy, które zachowałyby dziedzictwo admirała Tōgō i morskich zwycięstw, które ukształtowały nowoczesną historię Japonii.

Kuźnię tych ostrzy powierzono Horii Hideaki, mistrzowski kowal z rodu Horii. Urodzony jako Horii Kanekichi, początkowo podpisywał swoje dzieła jako Kaneaki, zanim w 1913 roku od Japońskiego Towarzystwa Zachowania Mieczy otrzymał artystyczne imię Hideaki. Samo imię pochodzi od Suishinshi Masahide, wielkiego ożywiciela kowalstwa, którego nauki miały głęboki wpływ na nowoczesne japońskie kowalstwo.

Hideaki uczył się u Horii Taneyoshiego i Horii Taketane’a, później został adoptowanym synem Taneyoshiego i następcą, ostatecznie obejmując stanowisko trzeciego głowy linii Horii kowali. Należał do pokolenia kowali-odnowicieli, którzy zachowali ortodoksyjne techniki kowalstwa podczas przejścia z okresu Meiji do wczesnego okresu Shōwa. Jego praca jest znana z wiernego przestrzegania tradycyjnych metod kuźniczych przy jednoczesnym utrzymaniu zdyscyplinowanej estetyki klasycznych japońskich ostrzy.

Podczas projektu upamiętniającego Mikasa Hideaki pracował w kuźni w Muroran na Hokkaido, gdzie starannie wprowadzał symboliczną część stali armat Mikasy do każdego ostrza, zachowując jednocześnie strukturę i zasady kowalstwa japońskiego. Rezultatem była seria ostrzy łączących materiał marynistyczny z autentycznym rzemiosłem nihontō.

Tantō Mikasy wyprodukowano w ściśle ograniczonych ilościach i dystrybuowano poprzez Suikōsha do wyższych oficerów marynarki. Współczesne marynarkowe źródła mówią, że admirał Yamamoto Isoroku, późniejszy dowódca Cesarskiej Marynarki Wojennej w czasie II wojny światowej, osobiście wręczał tantō Mikasy wybitnym oficerom. Ostrza te zatem pełniły nie tylko funkcję broni, lecz były symbolami marynarskiej godności, upamiętnienia i dziedzictwa instytucjonalnego.

Wytworzono dwie główne wersje tantō Mikasy. Przykłady typu A mają rzeźbioną inskrypcję odnoszącą się bezpośrednio do Mikasy, natomiast typ B pomija ten szczegół. Obecne ostrze to przykład typu A, noszący charakterystyczną inskrypcję identyfikującą go z projektem upamiętniającym.

Ostrze pozostaje w doskonałym stanie i jest poparte certyfikatem NBTHK Hozon Tōken, potwierdzającym, że jest to tradycyjnie kuione japońskie ostrze uznane za rzemiosło i historyczne znaczenie.

Tantō mieści się w shirasaya i jest wyposażone w oryginalne pudełko Suikōsha, zachowane tak jak pierwotnie wydane. Inskrypcja na pudełku odpowiada podpisowi ostrza i udokumentowanym przykładom upamiętniającym Mikasę, co dodatkowo potwierdza autentyczność i integralność całego zestawu.

Historyczne znaczenie pancernika Mikasa nie może być przecenione. Obecnie zachowany jako muzealny statek w Jokosuce, Mikasa pozostaje jedynym ocalałym pre-dreadnoughtiem na świecie i najważniejszym ocalałym okrętem Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii. Jako flagowy admirała Tōgō stała się potężnym narodowym symbolem siły morskiej i postępu technologicznego.

Ostrogi wybite przy użyciu stali Mikasy zajmują zatem wyjątkowe miejsce w historii japońskiego kowalstwa. Znajdują się na skrzyżowaniu trzech tradycji: klasycznego japońskiego kowalstwa, pamięci o wczesno-XX-wiecznych zwycięstwach morskich Japonii oraz kulturowego odrodzenia miecza w okresie wczesnego Shōwa.

Długość ostrza: 23,0 cm
Sori: 0 cm
Motohaba: 2,15 cm
Kasane: 5,2 mm

Okres: era Shōwa, sierpień 1930
Prowincja: Hokkaidō

Certyfikacja NBTHK Hozon Tōken
Mei inskrypcja
Mikasa hōkō Hideaki saku
„Wykute przez Hideaki używając stali armatniej z pancernika Mikasa”

Tantō Mikasy kuł Horii Hideaki cieszy się dużym powodzeniem wśród kolekcjonerów zainteresowanych zarówno nowoczesnymi mieczami japońskimi, jak i historią marynarki cesarskiej Japonii. Przykłady zachowane z certyfikacją NBTHK oraz z oryginalnym pudełkiem Suikōsha są szczególnie rzadkie dziś.

To tantō stanowi wyjątkowy i historycznie bogaty artefakt japońskiego odnowienia miecza na początku XX wieku oraz marynarskiej spuścizny, odpowiedni do zaawansowanej prywatnej kolekcji lub ekspozycji instytucjonalnej poświęconej dziedzictwu japońskiego miecza i historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii.