Jacobus de Man - Saint Dorothea

Przedstawienie Świętej Doroty i chłopca, który przyniósł jej owoce, jej drwiaczowi Teofilu.

Ręcznie kolorowana miedzioryt wykonany i podpisany w plate przez Jacobusa de man (Ieper 1647- Antwerp 1719).
Oryginalne zabarwienie około 1700 r.

W pięknym ramowym oprawieniu z późniejszego okresu.
Wymiary: wliczając ramę 35 x 30 cm.
Bezw. rama: ok. 18 x 13 cm.

Dorota z Caesaree (znana również jako Święta Dorota, gr. Δωροθέα; zmarła ok. 311 r. n.e.) to dziewicza męczennica z IV wieku, która została stracona w Caesarea Mazaca. Dowody na jej faktyczne istnienie historyczne czy aktata są bardzo skromne. Nazywana jest męczennicą późnej prześladowań Dioklecjana, choć jej śmierć nastąpiła po rezygnacji samego Diokletiana.

Dorota i jej towarzysz Teofilus są wymienieni w Martyrologium Rzymskim jako męczennicy Caesarea w Kapadocji, z obchodami 6 lutego.[3] Oficjalnie uznawana jest za dziewiczą męczennicę.

Dziewica i męczennica, Dorota z Caesaree była prześladowana podczas prześladowań Dioklecjana, 6 lutego 311 r., w Caesarea w Kapadocji. Została przyprowadzona przed prefekta Sapricjusza, postawiona w stan oskarżenia, przesłuchana, torturowana i skazana na śmierć. Po drodze na miejsce egzekucji poganin prawnik Teofilus powiedział do niej w wyśmiewaniu: „ Oblubienico Chrystusa, wyślij mi owoce z ogrodu twojego narzeczonego.” Zanim została egzekwowana, wysłała mu — przez sześcioletniego chłopca — swoją ozdobę głowy, która okazała się wypełniona niebiańskim zapachem róż i owoców. Teofilus od razu wyznał, że jest chrześcijaninem, został położony na krzywą deskę i poniósł śmierć. To najstarsza wersja legendy, która później była różnie rozbudowywana.