Wxyz (1980) - 322-1

Wxyz, singularna figura sceny miejskiej Paryża, pcha tutaj graffiti do granicy swojego ostatecznego przełomu: podpis odchodzi od ściany, by stać się objętością.
To, co niegdyś było tylko furtownym gestem w przestrzeni miejskiej, teraz materializuje się w materiale, stabilnym, gęstym, prawie monumentalnym.
Z «322-1» artysta nie przedstawia już swojego podpisu — on go materializuje, nadaje mu pełne istnienie.
Ta objętość staje się wtedy alfabetem sama w sobie, pierwszym znakiem, jednocześnie kodem i totemem.
Pozbawiona wszelkiej czytelności forma zyskuje moc symboliczna i fizyczną obecność.
Każda wariacja wokół «322-1» stanowi nową iterację tego podpisu, który stał się przedmiotem, niekońską eksploracją tego samego języka.
Rzeźba oscyluje między minimalistycznością a pamięcią gestu graffiti, między rygorem formalnym a surową energią.
Pod wpływem modernizmu i kultury miejskiej Wxyz narzuca unikalny, rzeźbiarski sposób pisania.
Ten przykład działa jak odcisk, trójwymiarowy podpis, który narzuca się w przestrzeni.
To rzadkie, koncepcyjne i potężne dzieło, w którym graffiti staje się rzeźbą, a podpis — forma absolutna.