Sztylet - Japonia

Japoński Tantō Horii Hideaki
Wynikowy z Gun Steel floty admirała Tōgō’s Flagship Mikasa
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (sierpień 1930)

To historycznie znaczący tantō został wykuwany w sierpniu 1930 roku (Shōwa 5) przez szanowanego kowala mieczy Horii Hideaki (堀井秀明) z wziętej ze statku legendarnego pancernika Mikasa, sztandarowego okrętu admirała Tōgō Heihachirō podczas wojny rosyjsko-japońskiej. Ostrze stanowi niezwykłe połączenie tradycyjnego japońskiego rzemiosła z nowoczesną historią morską, łącząc klasyczne kunszt z jednym z najbardziej ikonicznych symboli rozkwitu Japonii jako nowoczesnej potęgi morskiej.

Pancernik Mikasa, zbudowany w Wielkiej Brytanii przez stocznię Vickers, stał się najsłynniejszym okrętem/Japońskiej Marynarki Wojennej. Jako sztandar Tōgō podczas bitwy pod Tsushima w 1905 roku Mikasa odegrała decydującą rolę w zwycięstwie Japonii nad flotą rosyjską, wydarzeniu, które przekształciło układ sił w marynarce na początku XX wieku i umocniło reputację Japonii jako potężnego nowoczesnego państwa morskiego.

Po uszkodzeniach zadanych podczas bitwy na Morzu Żółtym w 1904 roku zachowano części metealu z karabinowych stal Mikasy. W końcu lat dwudziestych prestiżowe Stowarzyszenie Oficerów Marynarki Suikōsha zainicjowało projekt upamiętniający, w ramach którego ten historyczny materiał miał być włączony do tradycyjnie kutej japońskiej broni. Celem było stworzenie symbolicznych mieczy, które upamiętniałyby dziedzictwo admirała Tōgō oraz morskie zwycięstwa kształtujące nowoczesną historię Japonii.

Ku temu zadanie kuźnicze powierzono Horii Hideaki, mistrzowski kowal mieczy z linii Horii. Urodzony jako Horii Kanekichi, pierwotnie podpisywał swoje prace jako Kaneaki, zanim w 1913 roku otrzymał artystyczne imię Hideaki od Japońskiego Towarzystwa Zachowania Mieczy. Nazwa ta pochodziła od Suishinshi Masahide, wielkiego odnowiciela kowalstwa mieczy, którego nauki miały ogromny wpływ na współczesne japońskie kowalstwo.

Hideaki uczył się pod kierunkiem Horii Taneyoshi oraz Horii Taketane, później zostając adoptowanym synem Taneyoshiego i jego następcą, ostatecznie obejmując stanowisko trzeciego szefa linii kowalskiej Horii. Należał do pokolenia kowali-renowatorów, którzy zachowali ortodoksyjne techniki kowalskie podczas przejścia z okresu Meiji do wczesnego okresu Shōwa. Jego praca charakteryzuje się wiernym trzymaniem się tradycyjnych metod kuźniczych przy jednoczesnym utrzymaniu zdyscyplinowanej estetyki klasycznych japońskich ostrzy.

Podczas projektu upamiętniającego Mikasa Hideaki pracował w kuźni Muroran na Hokkaido, gdzie starannie włączał symboliczny fragment stali z działa Mikasy do każdej Klingi, jednocześnie utrzymując strukturę i zasady kowalstwa tradycyjnego japońskiego. Rezultatem była seria ostrzy łączących materiał marynarski z autentycznym rzemiosłem nihontō.

Tantō Mikasa wyprodukowano w ściśle ograniczonych ilościach i dystrybuowano poprzez Suikōsha do najważniejszych oficerów marynarki. Współczesne zapisy marynarki wojennej podają, że admirał Yamamoto Isoroku, późniejszy dowódca Japońskiej Marynarki Wojennej podczas II wojny światowej, osobiście wręczał tantō Mikasa wyróżnionym oficerom. Dzięki temu ostrza nie służyły jedynie jako broń, lecz jako symbole morskiej godności, upamięnienia i dziedzictwa instytucjonalnego.

Wytworzono dwa główne warianty tantō Mikasa. Przykłady typu A posiadają wygrawerowany napis bezpośrednio odnoszący się do Mikasy, natomiast przykłady typu B pomijają ten szczegół. Obecne ostrze jest przykładem typu A, nosząc charakterystyczny napis identyfikujący go z projektem upamiętniającym.

Ostrze pozostaje w doskonałym stanie i towarzyszy mu certyfikat NBTHK Hozon Tōken, potwierdzający, że jest tradycyjnie kuźnia japońskiego miecza uznany za rzemiosło i znaczenie historyczne.

Tantō mieści się w shirasaya i ma oryginalne pudełko prezentacyjne Suikōsha, zachowane tak, jak wydane. Napis na pudełku odpowiada właściwie sygnaturze ostrza i udokumentowanym przykładom upamiętniającym Mikasa, co dodatkowo potwierdza autentyczność i integralność całego zestawu.

Historyczne znaczenie pancernika Mikasa nie da się przecenić. Obecnie zachowany jako statek-muzeum w Jokosuce, Mikasa pozostaje jedynym ocalałym pre-dreadnoughtiem na świecie i najważniejszym ocalałym okrętem Imperialnej Japonii Marynarki Wojennej. Jako sztandar Tōgō stała się potężnym narodowym symbolem siły morskiej i postępu technologicznego.

Ostrza wykuwane z użyciem stali pocisku Mikasy zajmują więc wyjątkowe miejsce w historii japońskiego miecza. Stają na skrzyżowaniu trzech tradycji: klasycznego japońskiego kowalstwa mieczy, pamięci o morskich zwycięstwach Japonii z początku XX wieku oraz odnowy kultury miecza w wczesnym okresie Shōwa.

Długość ostrza: 23.0 cm
Sori: 0 cm
Motohaba: 2.15 cm
Kasane: 5.2 mm

Okres Shōwa, sierpień 1930
Prowincja Hokkaidō

Certyfikacja NBTHK Hozon Tōken

Mei inskrypcja
Mikasa hōkō Hideaki saku
„Wykuto Hideaki z użyciem stali z działa pancernika Mikasa”

Tantō Mikasa wykuwane przez Horii Hideaki cieszą się dużym powodzeniem wśród kolekcjonerów zainteresowanych zarówno nowoczesnymi japońskimi mieczami, jak i historią Imperialnej Japonii Marynarki Wojennej. Przykłady, które utrzymują certyfikat NBTHK wraz z oryginalnym pudełkiem Suikōsha, są wyjątkowo rzadkie dziś.

Niniejsze tantō reprezentuje wybitny i historycznie bogaty artefakt japońskiego odrodzenia miecza w pierwszej połowie XX wieku oraz dziedzictwa morskiego, odpowiedni do zaawansowanej prywatnej kolekcji lub instytucjonalnej ekspozycji poświęconej spuściźnie japońskiego miecza i historii Imperialnej Japonii Marynarki Wojennej.