LoulouVonGlup - TOTEM

TOTEM
Tutaj przedmiot przemysłowy zostaje wyrwany ze swojej funkcji, aby wznosić się jako Totem, rzeźba fortuny wyrasta z odcisku. Kółko meblowe, symbol mobilności zamrożonej, staje się podstawą ciszy rytuału.

Obudowa z ciała — ten dolny nylon rozdzierany — zniekształca chłodną geometrię metalu, tworząc ciało substytucyjne. Ta poszarpana tekstylna struktura, prawdziwa syntetyczna skóra, przekształca zespół w postać pionową i świętą, topografię pamięci, gdzie banalność zyskuje godność rzeźbiarską.

Piwonia sztucznych fajerwsów jest zawiązana wstęgą sygnalizacyjną, przywołując pilność chirurgiczną. To połączenie, białe i czerwone, nie mówi już o niebezpieczeństwie, lecz o węźle organizmu zranionego, o śladzie człowieczeństwa na wyczerpaniu.

Francuski
Z dyplomem w Sztukach Plastics, LoulouvonGlup rozwinęła swoją praktykę artystyczną równolegle z pracą w prasie kulturalnej. Ten podwójny tok, prowadzony jednocześnie, ukształtował wyjątkowe podejście, w którym refleksja krytyczna i produkcja plastyczna nawzajem się odżywiają. Dla artystki obraz i przedmiot są postrzegane jako nośniki zarówno refleksji teoretycznej, jak i sensorycznej.

Jej praca bada prześwity między materią a nieobecnością. Poprzez praktykę interdyscyplinarną dekonstruuje znane formy, aby wydobyć surową, niemal archaiczną esencję. Dzieło definiuje się przez stałe napięcie między kontrolą techniczną a celowym wypadkiem, kwestionując nasz stosunek do ulotności i śladu. Z dala od narracji liniowych, twórczość LoulouvonGlup narzuca się jako fragmenty milczącego wszechświata, na krawędzi namacalnego.

Angielski
Z dyplomem w Sztukach Pięknych, LoulouvonGlup rozwinęła swoją praktykę artystyczną równolegle z karierą w prasie kulturalnej. Ta dwutorowa ścieżka, prowadzona jednocześnie, ukształtowała unikalne podejście, w którym refleksja krytyczna i produkcja plastyczna wzajemnie się karmi.

Jej praca bada prześwity między materią a nieobecnością. Dzięki praktyce multidyscyplinarnej dekonstruuje znane formy, aby wydobyć surową, prawie archaiczną esencję. Dzieło definiuje się przez nieustanne napięcie między kontrolą techniczną a skierowanym wypadkiem, kwestionując nasz związek z ulotnością i śladem. Odchodząc od narracji liniowych, twórczość LoulouvonGlup stoi jako fragmenty milczącego wszechświata, na granicy namacalności.