Plinius - Historiae Naturalis - 1507

Pliniusz Secundus Gajusz

Historii naturalnej ksiąg XXXVII

Wenecja - 1507 - (XVI Ianuarii)
Ioannem Rubeum & Bernardinum fratresque Vercellenses

(16), 280 [tzn.279], (11)c.
aa-bb8 a-z8 &8 A-L8 M10

W folio - 31 x 21 cm. -
Czcionka rzymska.

CELEBRE TRATTATO DELLA STORIA NATURALE DI PLINIO IN 37 LIBRI NELLA RARA EDIZIONE VENEZIANA POSTINCUNABULA DEL 1507.

37 ksiąg podzielonych następująco:

Kosmologia-Geografia -
Antropologia-Etnologia-Zoologia-
Botanika-Gospodarka rolnicza-
Medicina-Farmakologia-
Natura metali-Metallurgia-
Pintorzy-Sztuka historii-
Natura kamieni-pochodzenie gemm-Magia-

W swojej wielkiej encyklopedii, będąc pierwszym kompletnym przeglądem nauk przyrodniczych i sztuk, Pliniusz przedstawił, zgodnie ze swoimi obliczeniami,
20000 tematów zgromadzonych z 2000 różnych dzieł, wszystkie skrupulatnie cytowane w jego wyjątkowo dogłębnych indeksach.

Pierwsze wydanie adaptacji przygotowanej przez Alessandra Benedettiego (1450/1512), filologa i humanistę, druk Fratelli Rosso.
GRAESSE VI 338
NML/DURLING 3686
STC 526
SCHWEIGER II 784

„To wydanie zostało przygotowane według źródeł rękopiowanych i z szczególną uwagą na Dioskurodesa i Hermolusa Barbarusa; bardzo ważne, ponieważ zostało opracowane przez Aleksandra Benedictus, lekarza, który wyświadczył medycynie wyjątkowe usługi”
(Cf Choulant, Handb. s. 189).

Wraz z „De Architectura” Vitruwiusza, to dzieło jest jednym z nielicznych świadectw rozkwitu krytyki sztuki i historycznego badania sztuki w epoce rzymskiej.

Piękna i solidna oprawa XVIII-wieczna, w pełnym pergaminie twardym, z grzbietem o 5 żebrach, ozdobiony złotymi podpisami autora i tytułu.
Lekkie odchylenie okładki, które dąży do otwarcia (zob. zdjęcie).

Karty ogólnie dobrze zachowane, strony dość świeże.
Wskazane jednak lekkie brązowienia, plamy i marginesowe otarcia, bardziej wyraźne na pierwszych i ostatnich kartach tekstu.
Zużycie na pierwszych 4/5 kartach tekstu, włącznie z frontispisem, z marginesowymi śladami brudu.
Setki inicjałów drzeworytniczych, niektóre przepiękne, duże (od 4 do 12 linii).
Napis drzeworytniczy na pół strony ad aa3r.
Plama na s. 80 (K8- zob. zdjęcie).
Inne drobne plamy na s. 182 (z6).
Mały zagięty margines na s. 154 (u2).
Mały otwór na s. 279 (L6).
Stare exlibrisy rękopiśmienne na froncie, oprócz kilku postillacji i manicule w tekście.
Colofon na L7v.
Brzegi lekko spryskane minium.
XVIII-wieczne guardie.

ZOPRAWIONO. KOMPLETNE