Tesauro - Patriarchae - 1645

PATRIARCHÓW, GNIAZDA I KRÓLEWSKA KREW: GENEALOGIA CHRYSTUSA JAKO ARCHITEKTURA WŁADZY
Dzieło zaprojektowane jako prawdziwa architektura symboliczna historii sakralnej i władzy; Patriarchae sive Christi Salvatoris Genealogia przekłada na obrazy i teksty całą genealogiczność Chrystusa, od patriarch biblijnych po królów i książąt świata. W wyrafinowanej równowadze między teologią, heraldyką, emblemiką a kulturą polityczną baroku, tom proponuje genealogiczne odczytanie porządku uniwersalnego, gdzie linia krwi boskiej staje się legitymizującym fundamentem władzy świeckiej. Znakowy zestaw narzędzi drukarskich najwyższej jakości czyni z dzieła jedno z najbardziej fascynujących przykładów symbolicznej księgi XVII wieku we Włoszech.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Na rynkach międzynarodowych kopie kompletne zazwyczaj oscylują między 700 a 1 000 euro, z wyższymi wartościami przy konserwowanym, oryginalnym oprawie i świeżych engravach; egzemplarze z całkowicie wyciśniętym frontispisem i bez inwazyjnych restauracji obrazują jedne z najposzukiwanych przez kolekcjonerów emblematyki, historii sacrae i politycznej ikonografii barokowej.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Oprawa z epoki, w pełnej pergaminowej okładce, grzbiet z wyróżnionymi żyłkami i złotym tytułem na wstawce. Suchorytowania na obu płytkach: w centrum płyty przedniej i tylnej odciska się monogram devocjonalny chrystologiczny w ozdobnym cartouche, towarzyszą mu koralikowe rozetki na kątach, uzyskane tymi samymi żelazkami. Frontispis typograficzny i frontispis wytłoczony, liczne pełnoformatowe ryciny w elaborowanych architektonicznych i alegorycznych ramach, inicjały figuralne. Egzemplarz ma pewne herbaciane przebarwienia, przebarwienia. Jak w przypadku wszystkich starych książek, z wielowiekową historią, mogą występować drobne niedoskonałości nie zawsze uwzględnione w opisie. Strony: 14nn; 224; (2).

TYTUŁ PEŁNY I AUTOR
Patriarchae sive Christi Salvatoris Genealogia.
Mediolani, apud Bidellium, 1645.
Emanuele Tesauro.

KONTEKST I ZNACZENIE
To dzieło leży całkowicie w sercu europejskiej kultury baroku, gdzie genealogia nie jest prostym ćwiczeniem erudycyjnym, lecz narzędziem politycznym, teologicznym i symboliczним. Tesauro konstruuje prawdziwą „maszynę sensu”, w której potomstwo Chrystusa staje się kluczem interpretacyjnym historii wszechświata. Postacie alegoryczne, herby, ryciny architektoniczne i motto łaci scrivnes przyczyniają się do przekształcenia księgi w atlas władzy legitymowanej: genealogiczny Chrystus jest jednocześnie fundamentem zbawienia i paradygmatem władzy suwerennej. Dzieło dialoguje bezpośrednio z tradycją emblematu moralnego i politycznego, stawiając się obok wielkich repertuarów symbolicznych włoskiego Szesnastego wieku.

BIOGRAFIA AUTORA
Emanuele Tesauro (1592–1675), jezuita, pisarz i teoretyk baroku, jest jedną z kluczowych postaci kultury symbolicznej Szesnastego wieku. Sławny przede wszystkim z Cannocchiale Aristotelico, był mistrzem sztuki bystrego umysłu, alegorii i metafory, stosowanych nie tylko w literaturze, ale także w teologii, polityce i historii. Genealogia Chrystusa reprezentuje jeden z najwyższych efektów jego wizji świata jako systemu znaków i korespondencji.

HISTORIA DRUKU I OBIEGU
Wydane w Mediolanie w pierwszej połowie XVII wieku, dzieło przeszło przez selektywny obieg, przeznaczony dla wyrobionej publiczności duchownych, szlachty i badaczy heraldyki i historii sacrae. Złożoność zestawu drukarskiego i specjalistyczny charakter treści ograniczyły rozpowszechnienie, co dzisiaj przyczynia się do względnej rzadkości kompletów na rynku.

BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
Brunet, Manuel du libraire.
Praz, Studies in Seventeenth-Century Imagery.
De Backer – Sommervogel, Bibliothèque de la Compagnie de Jésus.
ICCU – censimenti e descrizioni bibliografiche.