Stefano Nurra - Zona neutra

Dzieło koncentruje się wokół centralnej pustki: masy białej, gęstej i zawieszonej, która przerywa dialog między dwoma zielonymi powierzchniami położonymi na przeciwnych krańcach. Ten element nie jest przestrzenią do przebycia, lecz nieosiągalną bramą, neutralną strefą, która jednocześnie oddziela i scala.

Dwie zielone strefy wyglądają na fragmenty izolowanego pola, oddalone zarówno fizycznie, jak i symbolicznie. U dołu porusza się ostrożnie postać ludzka, natomiast u góry flaga sugeruje daleki, a być może nieosiągalny cel. Kompozycja tworzy pionowe napięcie: między początkiem a końcem, między obecnością a nieobecnością.