Edith Sont (1939) - Hueloa





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 130932
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Edith Sont (1939) mieszka i pracuje w Amsterdamie, jest klasycznie wykształconą artystką. Podczas studiów w Akademii Rietveld rysunek był fundamentem, malarstwo celem. “Kiedy zaczynam obraz, mam pomysł. Żeby dowiedzieć się, czy to dobry pomysł, muszę go namalować. Podczas samego malowania często pojawia się pomysł na nowy obraz. A znowu, jedyne co mogę zrobić, to malować.”
I tak temat się przesuwa, bez względu na to, jak atrakcyjny by nie był. Wydaje się, że sam obraz się tworzy. Podczas pracy nad powstającym obrazem powstaje obraz, nad którym ona pracuje. Jej upodobanie do fantastycznej architektury i ogrodów krajobrazowych przeniosło się także na drzewa i las. Stałe elementy to światło i przestrzeń. “Mój ulubiony temat jest przestrzenny, trzeba przez niego przejść. Malarz zawsze poszukuje światła, ale w ciemnych lasach jest to niezbędność piktyralna. Gra światła i cienia, przodu i tła, nadaje moim rysunkom i obrazom trzeciego wymiaru.” Istniejąca przyroda jest więc początkiem, którą następnie bierze w swoją stronę, ale w istocie rysunek i tak sam siebie wymyśla… co pozostaje to przestrzeń, która może istnieć, w której możesz chodzić aż po koniec. “Bo najpiękniejszy las to ten, gdzie kończy się wyobrażenie.”
Historie sprzedawców
Edith Sont (1939) mieszka i pracuje w Amsterdamie, jest klasycznie wykształconą artystką. Podczas studiów w Akademii Rietveld rysunek był fundamentem, malarstwo celem. “Kiedy zaczynam obraz, mam pomysł. Żeby dowiedzieć się, czy to dobry pomysł, muszę go namalować. Podczas samego malowania często pojawia się pomysł na nowy obraz. A znowu, jedyne co mogę zrobić, to malować.”
I tak temat się przesuwa, bez względu na to, jak atrakcyjny by nie był. Wydaje się, że sam obraz się tworzy. Podczas pracy nad powstającym obrazem powstaje obraz, nad którym ona pracuje. Jej upodobanie do fantastycznej architektury i ogrodów krajobrazowych przeniosło się także na drzewa i las. Stałe elementy to światło i przestrzeń. “Mój ulubiony temat jest przestrzenny, trzeba przez niego przejść. Malarz zawsze poszukuje światła, ale w ciemnych lasach jest to niezbędność piktyralna. Gra światła i cienia, przodu i tła, nadaje moim rysunkom i obrazom trzeciego wymiaru.” Istniejąca przyroda jest więc początkiem, którą następnie bierze w swoją stronę, ale w istocie rysunek i tak sam siebie wymyśla… co pozostaje to przestrzeń, która może istnieć, w której możesz chodzić aż po koniec. “Bo najpiękniejszy las to ten, gdzie kończy się wyobrażenie.”

