Barberino - Documenti d'Amore - 1640

MIŁOŚĆ, PRAWO I SYMBOL: TAJNY TRAKTAT BARBERINO MIĘDZY ŚREDNIOWIECZEM A ROMAŃSKIM BAROKIEM
Ta rzymska edycja z 1640 r. Dokumentów miłości oznacza jeden z najbardziej fascynujących momentów w przekazywaniu tekstu średniowiecznego, głęboko skomplikowanego i wizjonerskiego. Narodzony jako summa moralna i alegoryczna między prawem, poezją a społecznym zachowaniem, dzieło Francesca da Barberino zostało tutaj przetopione w rzymskim baroku pod prasą Vitale Mascardi, przybierając nową formę wizualną i koncepcyjną. Rzeźbienia przekształcają doktrynę w widowisko symboliczne, nadając kształt abstrakcjom Miłości, Cnoty i Dyscypliny. Powstaje książka, która jest z jednej strony kodeksem etycznym, z drugiej – teatrem alegorycznym, mostem między światem dworu trzyletniego a symbolicznym wyczuciem Szóstowieńca.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Ilustracyjne wydania sześćsetne Dokumentów miłości, kompletne i z dobrze zachowanym aparatem ikonograficznym, zwykle plasują się między 500 a 900 euro.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Więziwo korespondujące z czasem z bazzany, grzbiet żebrowany z tytułem złotem i przytarty kasztel, braki i ślady zużycia. Ilustrowane licznymi tablicami wybitymi na miedzi na całą stronę i dekoracyjnymi winietami; frontispis kalkograficzny z aniołkiem w chmurach w pejzażu. Wnętrze z kilkoma brązowieniami i plamami, plamami żerowymi i śladami użytkowania. W książkach antycznych, z historią wielu wieków, mogą występować pewne niedoskonałości, które nie zawsze są odnotowane w opisie. Strony (8); 48 nn; 376; 138 nn; (8).

TYTUŁ I AUTOR
Dokumenty miłości
Rzym, Stamperia di Vitale Mascardi, 1640.
Francesco da Barberino.

BIOGRAFIA AUTORA
Francesco da Barberino (około 1264 – 1348) był prawnikiem, poetą i moralistą. Aktywny między Florencją, dworem papieskim a Avignone, opracował oryginalną syntezę między kulturą prawniczą a tradycją literacką dworską. W Dokumentach miłości opracował system normatywny zachowań miłosnych i społecznych, ukształtowany w formie alegorycznej i wzbogacony bogatym aparatem symbolicznym.

HISTORIA DRUKU I OBIEG
Dzieło początkowo krążyło w rękopisach miniowanych, często bogato zdobionych, co potwierdza jego wizualny i alegoryczny charakter. Wydania drukowane są stosunkowo rzadkie i późne: to rzymskie z 1640 r., wychodzące spod ręku Mascardiego, jest jednym z najważniejszych i najbardziej reprezentatywnych, wyróżniających się szerokim aparatem rytowniczym, który reinterpretował tradycję miniowaną średniowieczną w kluczu kaligograficznym. Rozpowszechnienie ograniczone było do wyrobionej i starożytnej publiczności, zainteresowanej zarówno wartością literacką, jak i ikonograficzną objętego woluminu.

BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
ICCU/OPAC SBN: rekord dla „Documenti d’amore”, Roma, Mascardi, 1640 (zalecane sprawdzenie konkretnego egzemplarza)
WorldCat: Francesco da Barberino, Documenti d’amore, Roma, 1640
Brunet, Manuel du libraire, I, col. 660
Graesse, Trésor de livres rares, I, p. 310
Gamba, Serie dei testi di lingua, n. 123
Edit16 (dla tradycji drukowanej wcześniejszej i kontekstu edytorskiego włoskiego)
Studia nad kulturą emblematyczną i ikonografią moralną w rzymskim XVII wieku