PAArtist - THE PUNK 3






Posiada tytuł licencjata z historii sztuki oraz tytuł magistra w zakresie zarządzania sztuką i kulturą.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 131562
Doskonała ocena na Trustpilot.
PAArtist – THE PUNK 3, portret w technice mieszanej (60 cm × 50 cm, 200 g), 2025, podpis ręczny, doskonały stan, oryginalna edycja z Włoch, Neoekspresjonizm, 2020+, sprzedawane bezpośrednio od artysty.
Opis od sprzedawcy
Opis:
Dzieło przedstawia ludzki portret wyłaniający się z ciemnego tła, zbudowany poprzez gęstą warstwę materii malarskiej. Przewaga bieli i czerni podkreśla kontrast wizualny, nadając twarzy niemal blado obecność, lecz zdecydowaną.
Cechy stylistyczne:
Malarstwo rozwija się poprzez szybkie i stanowcze gesty, składające się z znaków zadrapanych, nałożeń i wymazów. Powierzchnia pozostaje materialna i żywa, oparta na budowie przez narastanie i usuwanie, która nawiązuje do języków pokrewnych informalnemu i neoekspresjonizmowi. Twarz nie jest opisana w sposób naturalistyczny, lecz rozłożona i odbudowana poprzez syntezę znaków, która faworyzuje intensywność emocjonalną nad definicją formalną.
Koncepcja:
Dzieło bada temat tożsamości jako procesu niestabilnego i fragmentarycznego. Twarz, zamiast ujawniać się jako obecność zdefiniowana, rozpuszcza się w materii, sugerując stan izolacji i wewnętrznego napięcia. Zgodnie z poetiką artysty, dyskomfort staje się motorem twórczym: malarstwo jawi się jako przestrzeń konfliktu między światłem a ciemnością, między objawieniem a unieważnieniem, oddając głęboko introwertywną i niepokojącą wizję jednostki.
Pochodzenie: Kolekcja artysty
Opis:
Dzieło przedstawia ludzki portret wyłaniający się z ciemnego tła, zbudowany poprzez gęstą warstwę materii malarskiej. Przewaga bieli i czerni podkreśla kontrast wizualny, nadając twarzy niemal blado obecność, lecz zdecydowaną.
Cechy stylistyczne:
Malarstwo rozwija się poprzez szybkie i stanowcze gesty, składające się z znaków zadrapanych, nałożeń i wymazów. Powierzchnia pozostaje materialna i żywa, oparta na budowie przez narastanie i usuwanie, która nawiązuje do języków pokrewnych informalnemu i neoekspresjonizmowi. Twarz nie jest opisana w sposób naturalistyczny, lecz rozłożona i odbudowana poprzez syntezę znaków, która faworyzuje intensywność emocjonalną nad definicją formalną.
Koncepcja:
Dzieło bada temat tożsamości jako procesu niestabilnego i fragmentarycznego. Twarz, zamiast ujawniać się jako obecność zdefiniowana, rozpuszcza się w materii, sugerując stan izolacji i wewnętrznego napięcia. Zgodnie z poetiką artysty, dyskomfort staje się motorem twórczym: malarstwo jawi się jako przestrzeń konfliktu między światłem a ciemnością, między objawieniem a unieważnieniem, oddając głęboko introwertywną i niepokojącą wizję jednostki.
Pochodzenie: Kolekcja artysty
