Basilius von Caesarea - Omnia, quae ad nos extant, opera - 1566

Basiliusz z Cezarei. Omnia, quae ad nos extant, opera. Zgodnie z odpowiadającymi argumentami podzielono na pięć tomów, przetłumaczonych przez Jana Cornariusza, lekarza fizyka ze Zwickau, ponownie przejrzanych i skorygowanych.

Bazel, Ambrosius und Aurelius Froben, 1566. Rzadkie

5 części w 1 tomie (z ciągłą paginacją). 4 bl., 1006 s., 1 dodatkowy blad, 14 blad. Z 2 powtórzonymi drukarskimi znakami z drzeworytu i kilkoma inicjałami wykonanymi w drzeworycie. Foilo, 30 x 20 cm.

Tłoczona na zimno półskórzana oprawa bydlęca z epoki (nieco przetarta, rogi lekko uszkodzone, z wewnętrznym tytułem autografu, bez zamków; okładki wykonane z fragmentów antyfonarowego pergaminu z wczesnego XV wieku).

VD16 B 646. Adams B 342.

Trzecia bazylejska całościowa edycja dzieł bazylianina z Cezarei, lekarza i filologa Jana Cornariusza (1500-1558), którego wydanie tekstu pism świętego Bazylila (330-379) ukazało się najpierw w tym samym mieście w 1540. Niemal wszystkie medyczne dzieła Cornariusza, a także jego tłumaczenia greckich autorów, które świat naukowy tak cenił, ukazywały się w Bazylei, gdzie łączono go z bliską przyjaźnią z Erazmusem z Rotterdamu.

Basilius z Cezarei, zwany także Wielkim Basylim, był jednym z najważniejszych Ojców Kościoła, zwłaszcza w Kościołach Wschodnich. Jako członek „trzech Kapadocjanów” w istotny sposób ukształtował doktrynę Trójcy, wspierał monastycyzm i będąc biskupem Cezarei mocno zaangażował się w sprawy społeczne i opiekę nad ubogimi. Niewątpliwie był jednym z najbardziej błyskotliwych mówców Kościoła starożytnego, łącząc „retoryczne zręczność z prostotą myśli i klarownością wyrazu” (Joh. Quasten, „Patrology”, tom 3, Utrecht 1963, s. 216).

Tytuły z małym atramentowym monogramem. Na początku i na końcu lekko brązowe plamy, inaczej czysty. Piękny i dobrze zachowany egzemplarz w wspaniałej oprawie, składającej się z dwóch stron z łacińskiego antiphonarium lub brewiarza (z wczesnego XV wieku) z gregoriańskimi chorałami na Wigilię godzin modlitwy. Przód: Antyfona „Domine probasti me” do Psalmów 138/139, przede wszystkim śpiewana na nieszpory. Tył: Różne antfony, w tym „Sacrificium Deo spiritus contribulatus” (Psalm 50) i „Laudate Dominum omnes gentes” (Psalm 116). Gęsta kompozycja kilku utworów na jednej stronie jest nietypowa.

Waga 2450 g.”} } } } } } } } }} } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } –