Baptiste Laurent - Gamin à la lance

"Gamin à la lance", 50x35cm, 2023 akwarela i czarna qin na papierze
Podpisano na odwrocie, wysyłane zwinięte.

Serie (En)tropicos/
Dni same się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu,
ale teraz jesteśmy zaskoczeni nadmiarem. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie
zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zdumienie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta „co dalej?”.
Baptiste wykorzystuje ten dystopijny pejzaż, by stworzyć kolejny świt, nowy świt. Budowa tych
malarstw wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu, z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją
ododwać, aby ją ożywić.
Źródłem tej symbiozy jest historia antropologa i założyciela konstruktywizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył na poszukiwanie autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i wyjątkową naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania podróży. Jego cierpienie jest
przedstawione w fragmencie tekstu o przenośnym charakterze: „Za kilka wieków, w tym samym miejscu,
inny podróżnik, równie zrozpaczony jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mogłem zobaczyć i co mi uciekło”.
Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, rani mnie, i bezlitośnie potępiam siebie za to, że nie
szukałem wystarczająco dobrze.
Jak podróżnik, płótna en(tropikalne) Baptiste’a prowadzą go do znalezienia miejsca, gdzie może
odnaleźć swoją żywotność na nowo. Może te gatunki nie istnieją, może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego dziś już nie możemy
oddychać. Baptiste oferuje nam utopię; poprzez jego gesty proponuje zmianę paradygmatu, możliwą
ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i transformację. Dla fizyków
jest miarą nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go.

Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i antropologicznym.
W najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z współpracą twórczą z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako antyakademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między narracją neofiguracyjną, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.