Baptiste Laurent - Smoking Flowers

"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 akryl i posca na papierze
Podpisano z tyłu, wysyłane na rolkach.

Serie (En)tropicos/
Dni same się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu,
ale teraz jesteśmy zaskoczeni nadmiarem. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie
zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zaskoczenie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta „co teraz?”
Baptiste używa tego dystopijnego pejzażu, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych malowideł wynika z potrzeby odnowy pejzażu,
z pragnienia zapomnianej przyrody. Aby ją odnaleźć, ożywić ją.
Źródłem bodźca do tej symbiozy jest historia antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Srauss
wyruszył na poszukiwanie autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i odrębną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania związane z podróżą. Jego niepokój pojawia się
w fragmencie tekstu o proroczych konotacjach: „Za kilka wieków, w tym samym miejscu,
inny podróżnik, tak beznadziejnie jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mogłem zobaczyć i co mi uciekło”.
Ofiara podwójnego schorzenia, wszystko, co widzę, boli mnie i bezlitośnie karzę się za to, że nie obserwowałem wystarczająco dokładnie.
Podróżnikowy jak Baptiste (en)tropikalny obraz prowadzi go do miejsca, gdzie może ponownie odnaleźć swoją witalność.
Być może te gatunki nie istnieją, być może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno,
które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego dziś nie możemy już oddychać. Baptiste proponuje nam utopię; poprzez swoje
gesty proponuje przemodelowanie paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa
i znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków to miara nieporządku systemu. Identyfikując
neporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
między innymi w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem wyrazu jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponencie literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
z wielkim zaangażowaniem eksperymentował z pracą twórczą w kooperacji z innymi artystami
wizualnymi i autorami literackimi.
Jako antyakademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiglarną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną wspólnotę hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.