Baptiste Laurent - Bean in the jungle

"Bean in the jungle", 50x35cm, 2023 akwarela i tusz chiński na papierze
Podpisano z tyłu, wysłane zwinięte.

Serie (En)tropicos/
Dni same się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
niecodzienny moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu, ale teraz zaskakuje nas nadmiar. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zaskoczenie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta „co teraz?”
Baptiste używa tego dystopijnego pejzażu, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych obrazów wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu, z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją ponownie odkryć, ożywić.
Źródłem bodźca do tej symbiozy jest historia antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył w poszukiwaniu autentycznego, czystego Brazylii, obdarzonego dziką energią i odrębną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania z podróży. Jego lęk jest
ukazany w fragmencie tekstu o proroczych zabarwieniach: „Za kilka stu lat, w tym samym miejscu,
inny podróżnik, równie zdesperowany jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mogłem zobaczyć, a co mi umknęło”. Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, boli mnie i bezlitośnie karzę się za to, że nie szukałem wystarczająco intensywnie.
Jak podróżnik, płótna Baptiste’a (en)tropikalne prowadzą go do miejsca, w którym może odnowić swoją energię życiową. Być może te gatunki nie istnieją, być może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego nie możemy już dziś oddychać. Baptiste proponuje nam utopię; poprzez swoje gesty proponuje przemodelowanie paradygmatu, możliwą ekologiczność. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i transformację. Dla fizyków jest miarą nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który żyje i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty z silnym komponentem literackim, społecznym i antropologicznym.
W ostatnich publikacjach i wystawach, takich jak „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z tworzeniem wspólnym z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako antyakademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofigloryjną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studio Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych twórców wizualnych