Baptiste Laurent - Vagues Pattern

"Vagues pattern", 110x110cm, XL, acrylic on paper, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłka zwinięta.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
m.in. Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym charakterze literackim, społecznym i
antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" oraz "Exit",
ponadto wielokrotnie eksperymentował z partnerstwem twórczym
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować
style malarskie, oscylując między narracją neo-figuratywną, malarstwem
graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność artystów wizualnych
hiszpańskich i międzynarodowych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były
przedmiotem trzech wystaw, w Alliance
Française de Madrid, Museo Antropológico de
Madrid i Galerii Gazzambo w 2018 i 2019 roku.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, serii Exit
stanowi malarskie i wyobrażeniowe opisanie
podróży migrantów, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w
Museo Antropológico de Madrid, we współpracy
z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame
Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu),
sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas
pościgu ulicami Madrytu przez policję.
To tragiczne zdarzenie wywołało powszechny bunt w
dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd Mame Mbaye serii przypisuje się
zbiór odlewów gipsowych twarzy tubylczych
wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To
zestawienie kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do
rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki
rzeźbiarskiej, masek śmierci, orientalistycznej sztuki i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów
stara się odzwierciedlać paradoksy recepcji
uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakteryzującego podejście antropologa
czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest szkicowanie
subiektywnej próby nowych ludzkich postaci żyjących w
Europie