Sylvain Barberot - Silence

„Punctum” to początek serii dzieł zatytułowanej „epitaf”. Są one poetyckim sposobem objęcia śmierci poezją, wybierając słowo wybrane tak, by ją sublimować. Grawerunek jest podniesiony do 22-karatowego złota, jakby przypominając ikonografię pogrzebową.
Punctum ma różne znaczenia:
- Jest elementem zdjęcia, który kąsa, który dotyka nas osobiście w sposób nieoczekiwany. Nadaje narrację intymności i czyni obraz żywym, zapisującym się w naszej pamięci.
- Wywołuje emocję lub wspomnienie. Opowiada coś osobistego i uruchamia intymną emocję.

Międzynarodowy artysta, którego praca opiera się na dychotomii między pamięcią a zapomnieniem. Pamięć, moim zdaniem, jest niezbędnym elementem łączącym nasze ciało ze światem. Jednakże, podczas gdy nasza kultura stara się ryć historię w dłutach, ja staram się hamować, dekonstruować, a nawet wymazać własną pamięć. Rozległe przedsięwzięcie, ćwiczenie zapomnienia… Ciało jest jedynie nośnikiem tej pamięci, od którego jesteśmy zależni, a które ją buduje, modeluje i przekształca. A jeśli anamneza, tłumaczona z greckiego, oznacza powrót wspomnienia, dla mnie jest to coś, czego śledzę, aby lepiej od niej się uwolnić.