Sylvain BARBEROT - le ruban de Möbius

Odlew mojego torsu pokrytego elastomerem silikonowym dumnie stoi na lustro‑szklanej płycie ze stali nierdzewnej. Jego postawa – lekko pochylona – skłania go do spojrzenia na swoje odbicie. Jego skóra, porcelanowa w wyglądzie, topi się jak wosk na słońcu, by rozlać się po powierzchni lustra. Wydaje się odrywać od własnej skóry, by pokryć własne odbicie i utopić swoje podwójne ja. Chwila ta wydaje się poważna i napięta. Transformacja jest nieuchronna, tam gdzie dwóch bohaterów staje naprzeciw siebie i zlewa się w jedność. Chodzi tu o zobrazowanie analizy pracy artysty... Ciało artysty, patrzące na swoją twórczość, swoją introwertyczność, jak obserwuje się obcego, o którego drzwi do nas się otwierają domyślamy.

Pętla Möbiusa to forma geometryczna, która wywołuje się w przestrzeni, by skończyć na sobie samym, tak jak znak nieskończoności w matematyce (∞). Odlew powstały z mojego własnego torsu pokryty jest materiałem, którym wykonano sam odlew. W skrócie: odlew odlewany. Ta wstęga wygina się i zamyka na siebie. W podobny sposób, chodzi tutaj o ciało artysty patrzącego na swoje odbicie, które jest samo w sobie dziełem artysty równie mocno co odbicie jego dzieła.
...i wstęga znowu się zamyka, otulając skórę w gęstości odbicia.

Istnieją dwie wersje tego dzieła. Jedna opiera się na czarnej, lustrzanej płycie ze stali nierdzewnej, a druga na szarej, lustrzanej płycie ze stali nierdzewnej. Oba busty są całkowicie identyczne.