Baptiste Laurent - Vagues bleues

"Niebieskie fale", 90x90cm, akryl na płótnie, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedawano bez ramy, wysyłka zrolowana.

Bio artysta/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał swoje prace w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
z wielokrotnie eksperymentował z twórczą pracą w colaboracji
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować
style malarskie, oscylując między neo-fikcyjną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie,
prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były tematem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Galerii Gazzambo w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit to malarskie i wyobraźniowe opowieści o podróży migranta, wygnaniu i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały w ramach warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca, gdy był ścigany przez policję ulicami Madrytu. To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
W hołdzie Mame Mbaye seria odnosi się do zbioru odlewów gipsowych twarzy rdzennych mieszkańców wystawionych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontacja w zestawieniu z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki rzeźbiarskiej, masek śmierci, orientalistycznej sztuki i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów ma na celu odzwierciedlenie paradoksów recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale imitując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie.