Baptiste Laurent - Rumbos berbères

"Rumbos berbères", XXL 200x150cm, akryl na papierze, 2017.
Podpisano na odwrocie. Sprzedane bez RAMU, wysyłane zwinięte.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym mediumem jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" i "Exit",
wielokrotnie eksperymentował z współpracą twórczą
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny lubi synkretyzować
styly malarskie, oscylując pomiędzy neofiguratywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Muzeum Antropologicznego
w Madrycie i Gazzambo Gallery w 2018 i 2019.
Zrównoważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit
to malarski i wyobrażeniowy zapis podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w
Muzeum Antropologicznym w Madrycie, we współpracy
z imigrantami senegalskimi w Madrycie. Mame
Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca, będąc
ścigany przez policję po ulicach Madrytu.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny protest w
dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye, seria odnosi się do zbioru odlewów gipsowych twarzy
rdzennych mieszkańców wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To
konfrontuje się z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki,
mask śmierci, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów stara się odzwierciedlić paradoksy recepcji
uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, lecz
imitując ich procesy, celem jest szkic subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w
Europie