Baptiste Laurent - Sans titre, Exit

"Sans titre, Exit serie", XL, 90x90cm, akryl na papierze, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedawane bez oprawy, wysyłane zwinięte.

Bio artysta/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, mieszkającym i pracującym w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje też w rzeźbie i rozwija projekty o silnym charakterze literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, takich jak „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z tworzeniem wspólnej pracy twórczej z innymi artystami wizualnymi i autorami literatury.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiguratywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studio Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Gazzambo Gallery w 2018 i 2019 roku.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit to zapis malarski i wyobrażeniowy podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalui w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye serii odnosi się do zbioru odlewów gipsowych twarzy rdzennych mieszkańców wystawionych w Muzeum Antropologicznym. Ta konfrontacja kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek zmarłych, sztuki orientalizującej i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów próbuje odzwierciedlić paradoksy recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, lecz naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie