Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Bouquet de fleurs.

Litografia na papierze vellum o formacie 65 x 48 cm.
Dzieło jest podpisane jako EA (próba artysty) i podpisane ołówkiem.

Dzieło w dobrym stanie, nigdy nie oprawiane.

Zapewniamy staranne opakowanie, międzynarodowy nadzór, ubezpieczenie i ekspresowe wysyłki dla wszystkich naszych dostaw.

Claude MANOUKIAN to malarz urodzony w 1936 roku. „Są zwroty w życiu malarza, które wyjaśniają się mało, jeśli nie w tym, że nagle dobre malarstwo staje się malarstwem wyjątkowym. Pojawia się to jak błysk pioruna, albo jak Duch Święty w Dniu Zesłania. Można powiedzieć również, bardziej skromnie, że dzieje się to jak przemiana van Gogha, który z przeciętnego rysownika stał się geniuszem sztuki. Claude MANOUKIAN właśnie przekroczył ten krok wyjątkowości, który prowadzi go od dobrego malarza do artysty, którego twórczość ma własne znaki. Z pewnością, już jego obrazy nosiły ślad jego autorstwa, dzięki użyciu kolorów podpisujących jego twórcę. Jak Odilon Redon, Claude MANOUKIAN doskonale łączy tony, które, jeśli byłyby używane w nieudolny sposób, brzmiałyby dysonansowo, podczas gdy u niego jedynie podkreślają ich blask. Ale teraz, odchodząc od rygorystycznej figuratywności, Claude MANOUKIAN rozkłada i składa ponownie formy, i integruje w swoim dziele dodatkowy wymiar. Z odwagą, lecz z pewnością technika, interpretuje kontury, zagnieżdża je jeden w drugim. Często zaczynając od ścieżki zbadanej zbyt powierzchownie przez Picassa, Claude MANOUKIAN wprowadza inny typ form, który stał się nowym poetą pod jego pędzlem. Tak różny od Racine’a, Corneille’a czy Victora Hugo, którym wszyscy piszą wiersze, Claude MANOUKIAN będzie flirtował z innymi sposobami malowania i wyciągnie z nich nowe wyrażenia. Wzburzenie kolorów, unoszących się nad rzeczywistością, którą integruje w pamięć obrazu, lecz nie będąc jej niewolnikiem, tworzy dla sztuki i przez sztukę, nie używając rzeczywistości jedynie jako podłoża, jak pierwotny stan, który rozwija. Wzrok tego, co widzi, jest jedynie odzwierciedleniem przyszłości. Wykorzystuje swoją pamięć jak wątek przewodnikowy, ale tworzy w sobie swoje dziecko, powstałe ze zmysłów jego wzroku i nastroju, a następnie wpisuje je na swojej płócie. Jak nowonarodzone dziecko nigdy nie jest całkowicie podobne do jednego ze swoich rodziców, to płótno, które maluje, znajdzie swoje źródło w głębi jednego z jego elementów, które czasem może dominować, ale które pozostanie zawsze do pewnego stopnia pod wpływem drugiego. Każde płótno będzie drogą ku spełnieniu całości i wyrażeniu estetyki, która odróżnia każdą pracę, zachowując jednocześnie wspólny sens nazywany stylem." Christian GERMAK