Nacho Urrutia (1941) - Dos almas

Pictura Galeria przedstawia to wyjątkowe dzieło sztuki należące do Nacho Urrutia, które przedstawia intymny moment, gdy dwie osoby zbliżają się i łączą emocjonalnie, symbolizując głębokie połączenie dwóch istot. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary ramy papierowej: 58x68x5 cm.
· Wymiary dzieła: 50x60 cm.
· Olej na desce podpisany odręcznie przez artystę w prawej części dzieła, Urrutia.
· Praca w dobrym stanie zachowania.
· Dzieło sprzedawane z piękną ramą (wliczona w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Uwagi ważne: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Dzieło zostanie profesjonalnie zabezpieczone przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), wykorzystując materiały wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego pakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos lub GLS z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na skalę międzynarodową.

------------------------------------------------------------------

To płótno przedstawia scenę intymną i głęboko symboliczną, w której dwie postacie ludzkie układają się w sobie w kompozycji centrowanej i cichej. Obraz przekazuje atmosferę spokoju i bliskości, gdzie ciała zbliżają się delikatnie, aż zleją się wizualnie w centrum dzieła. Ogólna tonalność obrazu dominuje w odcieniach ciepłych i delikatnych, które otulają scenę w poczucie ciszy i kontemplacji. Wygląda na to, że wszystko dzieje się w zawieszanej przestrzeni, niemal jak zatrzymany moment w czasie.
W centrum kompozycji obserwujemy złączenie postaci, których twarze zbliżają się do dotknięcia. Postawa obojga sugeruje gest czułości lub głębokiego uczucia, w którym bliskość fizyczna staje się punktem centralnym obrazu. Ich ramiona i dłonie wydają się spotykać i splatać, tworząc strukturę wizualną łączącą dwa ciała w jedną, płynną formę. To spotkanie przekazuje odczucie intensywnego połączenia emocjonalnego, niemal tak, jakby postacie dzieliły ze sobą wspólną przestrzeń wewnętrzną.
Kształty ciał wydają się gładko modelowane, z rozmytymi konturami, które sprawiają, że postacie integrują się z tłem. Ta integracja tworzy niemal eteryczną atmosferę, gdzie sylwetki postrzegane są bardziej jako obecności niż jako zdefiniowane ciała. Twarze, pochylone ku sobie, potwierdzają ideę intymności i cichej komunikacji między postaciami, jakby dzieliły się chwilką niezwykle osobistą.
Przestrzeń otaczająca postacie pozostaje celowo prosta i abstrakcyjna, pozwalając skupić całą uwagę na gest centralny. Brak elementów rozpraszających uwagę widza intensyfikuje emocjonalny efekt spotkania dwóch osób. Ta prostota kompozycyjna tworzy nastrój skupienia, gdzie bliskość postaci zyskuje prawie uniwersalne znaczenie.
W całości praca przekazuje poczucie jedności, intymności i sympatii między dwoma istotami, które spotykają się w momencie głębokiej bliskości emocjonalnej. Prosta kompozycja i spokojny ton całości potwierdzają ideę intymnego i delikatnego momentu, w którym kontakt ludzki staje się prawdziwym bohaterem sceny.