Stefano Nurra - Reverse Golf-eeng






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 131479
Doskonała ocena na Trustpilot.
Stefano Nurra – Reverse Golf-eeng, 2025, akryl malarstwo z gesso, limitowana edycja 1/1, ręcznie podpisane, wymiary 30 × 40 cm, kolory zielony, czarny i biały, motyw kultura pop, sprzedawane bezpośrednio przez artystę, w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Ta praca prezentuje się jako żywy dialog między materią a symbolem. Na pierwszy rzut oka zostajemy pochłonięci przez dominację koloru: bujny zielony, rozprowadzany szerokimi i stanowczymi szpachelkami, które podnoszą farbę w trójwymiarowe grzbiety, jakby chciały wyjść poza granice płótna. To powierzchnia żywa, która bawi się światłem otoczenia, tworząc zmienne cienie w zależności od kąta patrzenia obserwatora. Aby przerwać tę eksplozję energii organicznej, wkracza czarna pionowa, gęsta i rygorystyczna. To nie tylko kontrast kolorystyczny, lecz prawdziwe, koncepcyjne „cięcie”, które dzieli przestrzeń. Jeśli zieleń przywołuje naturę lub pole działania, czarny reprezentuje porządek, drogę, a być może ciszę. Serce narracyjne dzieła tkwi jednak w tym małym białym detalu: stylizowana chorągiewka. Ten minimalistyczny znak przemienia abstrakcję w znajome miejsce. Mogłoby to być „green” z pola golfowego, gdzie precyzja mierzy się z nieskończonością, albo abstrakcyjna sygnalizacja wskazująca cel osiągnięty w krajobrazie mentalnym.
Ta praca prezentuje się jako żywy dialog między materią a symbolem. Na pierwszy rzut oka zostajemy pochłonięci przez dominację koloru: bujny zielony, rozprowadzany szerokimi i stanowczymi szpachelkami, które podnoszą farbę w trójwymiarowe grzbiety, jakby chciały wyjść poza granice płótna. To powierzchnia żywa, która bawi się światłem otoczenia, tworząc zmienne cienie w zależności od kąta patrzenia obserwatora. Aby przerwać tę eksplozję energii organicznej, wkracza czarna pionowa, gęsta i rygorystyczna. To nie tylko kontrast kolorystyczny, lecz prawdziwe, koncepcyjne „cięcie”, które dzieli przestrzeń. Jeśli zieleń przywołuje naturę lub pole działania, czarny reprezentuje porządek, drogę, a być może ciszę. Serce narracyjne dzieła tkwi jednak w tym małym białym detalu: stylizowana chorągiewka. Ten minimalistyczny znak przemienia abstrakcję w znajome miejsce. Mogłoby to być „green” z pola golfowego, gdzie precyzja mierzy się z nieskończonością, albo abstrakcyjna sygnalizacja wskazująca cel osiągnięty w krajobrazie mentalnym.
