Ana del Castillo - Norway

Ukojeniający pejzaż jednego z moich ulubionych krajów, Norwegii i wysp Lofotów zimą. Dzieło właśnie wyszło z mojego warsztatu.
Użyto pigmentów z akrylami na płótnie o podwójnej grubości oraz na papierze. Obraz nie wymaga oprawy.
Artystka dołącza certyfikat autentyczności, wysyła dzieło ubezpieczone, z numerem śledzenia i z maksymalną szybkością.
Ana del Castillo jest fotografką i artystką, laureatką różnych nagród, pracuje dla różnych agencji na całym świecie, wystawiała swoje prace w Londynie, we Włoszech i w Hiszpanii.
Wykorzystuje swoje fotografie jako inspirację w większości swoich obrazów, w których dominuje architektura i miejskie pejzaże miast różniących się od siebie w całej Europie lub Ameryce.
Ekonomistka i artystka interdyscyplinarna (Godella, Walencja. 1963). Zawodowo jest ekonomistką, od lat zajmującą się handlem online, czynność tę odłożyła na bok, by poświęcić się niemal wyłącznie podróżowaniu, eksperymentowaniu jako malarka i pracy dla różnych międzynarodowych agencji jako fotografka.
Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa; ma publikacje w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, różnych książkach, licznych katalogach, a także na przystankach autobusowych w Castellón, oprócz licznych nagród i wystaw w Londynie czy Madrycie. Jej edukacja akademicka trwała wiele lat pod kierunkiem fotografki Teresy Arcos.
Znajduje w Europie, mimo że globalizacja postępuje szybko, w każdym kraju i jego miastach unikalne cechy, które próbuje utrwalić w swoich obrazach, zarówno ludzi spotkanych na ulicy, jak i budynków z różnych epok, czy momentów w dowolnym miejscu.
Jej podróże na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii miały na nią wpływ – góry, architektury i morza są kolejnymi z jej głównych tematów zarówno pod kątem malarskim, jak i fotograficznym.
Jej zaangażowanie w malarstwo było późniejsze. Rozpoczęła kształcenie artystyczne u artysty Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała je u godellensego malarza Germá Llorís, następnie u malarza Fernando Jiméneza i Lucía Peiró i Lloret, uznanej artystki plastycznej. „Na początku nowego wieku była współzałożycielką różnorodnej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, która obecnie liczy trzynaście kobiet, działająca w hali przemysłowej w pobliżu miasta Walencja; grupa pozostaje w stałym kontakcie między sobą oraz z awangardami artystycznymi w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest organizowanie od jednego do dwóch wystaw rocznie. Grupa już zorganizowała wiele wystaw w naszej geografii.
Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku; „jej zakres tonów jest idealny dla moich obrazów, co zamienia warsztat w rodzaj laboratorium talerzy i proszków, w którym spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny kosmos, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna”.
W ostatnich latach jej produkcja artystyczna była widoczna na wystawach, w nagrodach i wyróżnieniach. Wyróżnienia wśród pierwszych miejsc w 2016 roku z zespołem Equipo-Argo na wspólnej wystawie w Centre d’Art Taller d’Ivars w Benissie (Alicante), wspólna wystawa maja w espai.inf, przestrzeni wystawowej na Universitat Politècnica de València oraz wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel), Kolektyw w Dom Kultury Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku, z tym samym zespołem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisaje Urbano w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); a w 2018 również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z „Abstractus”, kolektyw w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z „Abstractus” oraz kolektyw w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.
Została wybrana do XXXIV Konkursu Malarstwa „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), na wystawie Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), w XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundación Legado Andalusí, jej prace objeżdżały cały kraj; była finalistką Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Na 2018 jej prace wybrane do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), później ponownie nagradzana i wybrana w Międzynarodowym Konkursie Sztuki „José Camarón” w Segorbie.
W nagrodach w 2014 roku otrzymała nagrodę Camarón w konkursie Sztuki Segorbe (Castellón), indywidualnie wystawiała serię Europa w Instants w fundacji Bancaja Segorbe, w 2016 wygrała Maraton fotograficzny Las Provincias w Denii (Alicante), wygrała nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Nagrodzie Eurostars Hotel Real za fotografię. Została wybrana i wystawiała w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a także wraz z Equipo-Argo zorganizowała wystawę w prestiżowej galerii Godelli Villa Eugenia w 2018, która później trafiła do sali wystaw Municipal w Mislata.
Powróciła do selekcji z pracą wystawioną na Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbie w 2020, 2023 i 2024.
Pod koniec 2024 roku zorganizowała wspólną wystawę w Galerii Ronda w Walencji i jest reprezentowana przez Galerię del Sol, także zlokalizowaną w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotografii Narodowego Dziedzictwa Muzealnego od rą Infanti w Madrycie w grudniu 2024 roku.
Ciągle otrzymuje liczne nagrody za swoje fotografie i obrazy, a w najbliższych miesiącach ma w planie kolejne wystawy w całej Hiszpanii.
Według cenionego krytyka LFMM „jej architektoniczne prace przekraczają plan fotograficzny, zyskując surrealistyczny akcent, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) opublikował w wielu mediach.