Albert Lenoir - Architecture monastique - 1852-1856

Architektura klasztorna, autorstwa Alberta Lenoira

Skompletowane w trzech częściach zebranych w dwóch tomach.

"Architektura klasztorna" to dzieło referencyjne Alberta Lenoira (1801–1891), francuskiego architekta i historyka architektury, syna słynnego Alexandre’a Lenoira, założyciela Muzeum Zabytków Francji. Ta monumentalna studia poświęcona jest architekturze klasztorów i zgór w Francji i w Europie. Albert Lenoir analitycznie i rygorystycznie omawia ewolucję budynków klasztornych od najdawniejszych wieków chrześcijaństwa aż do końca średniowiecza, przez okresy romański i gotycki. To wyrafinowany, rzetelnie udokumentowany tekst, uzupełniony licznymi ilustracjami — planami, gravurami, pomiarami architektonicznymi i rysunkami — co czyni z tej pracy wyjątkowy materiał wizualny. Autor przegląda tu wielkie zakony — benedyktynów, cystersów, kartuzów, dominikanów — oraz cechy architektoniczne charakterystyczne dla każdego z nich.

Prawdziwy pomnik historii architektury religijnej Francji, ta praca ukazała się w momencie gwałtownego rozwoju renesansu neogotyckiego i w cieniu prac Viollet-le-Duc, wpisując się w kluczowy moment ponownego odkrywania francuskiego dziedzictwa architektonicznego.

1852–1856, 405 + 562 stron, format 24 x 30 cm. Okładka przednia pierwszego tomu jest nieobecna a na prawej górnej krawędzi okładki tylnej występuje ubytek. Plama na pierwszych dziesięciu stronach. Twarda oprawa drugiego tomu jest starta i poplamiona, z załamanym dolnym prawym rogiem pierwszej płaszczyzny, oraz z zadrapaniami. Rozsiane przebarwienia. Papier drugiego tomu zżółkły.