Keith Haring - Untitled (cup man) - Artestar licensed print

Offsetowa litografia KEITH HARING (*)
Reprodukcja dzieła „Untitled” sitodruk wykonany przez Haringa w 1989 roku.
Limitowana edycja na matowym, wysokogatunkowym papierze cyfrowym do archiwizacji (250 g/m²)
Zatwierdzona przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Wymiary kartki: 60 x 47 cm
- Wymiary motywu: 50 x 37 cm
- Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym sejfi sztuce, dlatego oferowane w nienaruszonym stanie).

Dzieło zostanie starannie przeszklone i zapakowane w kartonową, wzmocnioną paczkę. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie również objęta ubezpieczeniem transportowym na wartość końcową dzieła z pełnym odszkodowaniem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla kupującego.

(*) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading w Pensylwanii, USA.
Dorastał w Kutztown i od młodości wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował projektowanie graficzne w The Ivy School of Professional Art w Pittsburn, a w wieku 19 lat, już otwarcie będąc gejem, przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie odnalazł inspirację w sztuce graffiti i zapisał się do School of Visual Arts, gdzie pod wpływem Keitha Sonnlera i Josepha Kossutha zachęcano go do kształcenia się jako artysta konceptualny po eksperymentowaniu z formą i kolorem.
Haring przyciągnął uwagę publiczności w 1980 roku, kiedy zaczął rysować podobizny w komiksowych formach markerem w podziemiach Nowego Jorku, a następnie malował kredą białą na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co przyniosło mu kilka aresztowań.
Jego czyste linie, żywe kolory i aktywne figury niosły silne przekazy o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tseng Kwong Chi.
Również w tym czasie zorganizował wystawę w Club 57 i brał udział w pokazie na Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze.
Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce w Galerii Tony Shafrazy w 1981 roku, w tym samym roku wziął udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 nawiązał przyjaźń z dopiero powstającymi artystami jak Kenny Sharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a nawet spotkał słynnego Andy'ego Warhola.
W 1984 Haring wyjechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a także otrzymał zapłatę za swoje prace od Narodowej Galerii Wiktorii i Australijskiego Centrum Sztuki Współczesnej.
Również odwiedzał i malował w Rio de Janeiro, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu, Minneapolis i Manhattan.
Nawet w tym okresie zaprojektował różową kurtkę, którą Madonna nosiła podczas wykonania utworu „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także brał udział w Biennale w Paryżu.
Pojawił się w listopadzie tego roku w kanale MTV, gdzie malował w programie prowadzonym przez swojego przyjaciela Nicka Rhodesa z zespołu Duran Duran.
W 1986 namalował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, a także pomalował ciało Grace Jones do jej teledysku do utworu „I’m Not Perfect”, oraz otworzył sklep w SOHO, aby sprzedawać swoje prace.
Do tamtej pory jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy społeczne i polityczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także dzieła sztuki pop dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę benefitowego albumu „A Very Special Christmas”, na którym występowała także Madonna.
W 1988 został wpisany na prestiżową listę artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a tego samego roku zdiagnozowano u niego AIDS, co doprowadziło w następnym roku do założenia Fundacji Keith Haring, której celem było zwalczanie problemów społecznych związanych z tą chorobą i szerzenie jego sztuki poprzez wystawy, publikacje i licencje.
W czerwcu 1989 namalował ostatnie publiczne dzieło na ścianie klasztoru kościoła św. Antoniego w Pizie. Dzieło to nosi tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku w wieku zaledwie 32 lat na skutek AIDS.

(**) „Człowiek z pucharem”, 1989, jest jaskrawym świadectwem zdolności artysty do łączenia zabawnych obrazów z głęboką symboliczną głębią. Ta sitodruk ukazuje charakterystyczną energię Haringa, używając odważnych linii, żywych plam kolorów i dynamicznej kompozycji, tworząc figurę jednocześnie figlarną i urzekającą. Figura centralna, której tors zdaje się być podzielony na warstwy, niemal jak matrioszka, uchwycona jest w ruchu, ramiona unoszone w gest ekspresyjny, promieniująca energią i ruchem. Linie i otaczające kształty wzmacniają to wrażenie kinetycznej energii, przekształcając postać w latarnię życia i animacji.
Na oszałamiającym tle w odcieniach niebiesko-zielonych z purpurowymi kropkami, praca ukazuje mistrzowskie użycie kontrastu i rytmu przez Haringa. Interakcja koloru, formy i ruchu odzwierciedla zainteresowanie Haringa uniwersalnością ludzkiego wyrazu, przekładając radość, witalność i łączność na język wizualny rozpoznawalny od razu. Postać „Człowieka z pucharem” ucieleśnia poszukiwanie transformacji, wielości i interakcji między doświadczeniem indywidualnym a kolektywnym, odzwierciedlając jego zaangażowanie w kwestie społeczne poprzez obrazy przystępne dla odbiorców.
To dzieło ilustruje trwały dorobek Haringa: jego zdolność tworzenia wizualnie porywającej, społecznie rezonującej i głęboko ludzkiej sztuki. To zarówno celebracja ruchu i energii, jak i poruszające odzwierciedlenie wizji innowacyjnej Haringa w sztuce współczesnej końca XX wieku.