Baptiste Laurent - Diptyque Starry Mountains

"Diptyque Starry Mountains", 130x194cm, 2022 XXXL olej na płótnie
Podpisane z tyłu, wysłane zwinięte.
Diptyque w 2 częściach, każda 130x97cm

Serie (En)tropicos/
Dni się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
niecodzienny moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu,
ale teraz zaskoczeni nadmiarem. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie
zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zaskoczenie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta: „co dalej?”
Baptiste używa tego dystopijnego pejzażu, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych malowideł wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu,
z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją odnaleźć, ożywić ją.
Stymulacją tej symbiozy można doszukać się w
opowieści antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss
wyruszył na poszukiwanie autentycznego, czystego Brazylii, obdarzonej
dziką energią i charakterystyczną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił
oczekiwania wobec podróży. Jego lęk przedstawiony jest w fragmencie tekstu o proroczych tonach: „Za kilka stu lat, w tym samym miejscu,
innemu podróżnikowi, tak beznadziejnie jak ja, będzie żałować
zniknięcia tego, co mógłbym zobaczyć, a czego mnie ominęło”.
Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, mnie boli, a ja bezlitośnie karzę się za to, że nie patrzyłem wystarczająco uważnie.
Jak podróżnik, płótna (en)tropical Baptiste’a prowadzą go
do miejsca, w którym może odnaleźć swoją witalność. Być może te gatunki nie istnieją, może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego już dzisiaj nie możemy oddychać. Baptiste proponuje nam utopię; przez swoje gesty proponuje przemianę paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków to miara nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) to twórca wizualny mieszkający i pracujący w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Galeria Gazzambo, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem jest malarstwo, ale pracuje też w rzeźbie i rozwija projekty o mocnym, literackim, społecznym i antropologicznym podłożu.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, takich jak „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z tworzeniem wspólnej pracy twórczej z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neo-fikcjonalną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych twórców wizualnych.