Agathe Toman - CLOUD #2 14/15

Dzieło to należy do „KOLEKCJI UDOSTĘPNIONEJ” artysty.
Fotografia drukowana na wysokiej jakości błyszczącym papierze, o ziarnistej fakturze. Zrobione w Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie jest oprawiona, dołączony zostanie certyfikat autentyczności, wypełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, ręcznie podpisane, na froncie i na tylnej części. Druk digigraphie wysokiej jakości pigmentowej.
Agathe Toman, artystka, była notowana w Sotheby’s od 2021 roku.

Biografia artystki:
Urodzona w 1989 roku, o pochodzeniu francuskim, austriackim i czeskim, Agathe Toman jest francuską artystką multidyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo, poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach spędzonych jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, dziewięć lat temu Agathe poczuła potrzebę skoncentrowania się wyłącznie na tworzeniu artystycznym.
Obecnie mieszkająca w Landes od trzynastu lat, Agathe kształtuje się na rosnącą postać sceny sztuki współczesnej, cenioną zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Notowana w Sotheby’s od 2021 roku, jej prace kilkakrotnie licytowano, co świadczy o szybkim rozwoju i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej znaczące wkłady w liczne salony, w tym Art Paris, przyniosły ogromny sukces, umacniając jej obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe faworyzuje głębokie odcienie czerni i błękitu, dyskretny chromatyzm w ruchu. Jej malarstwo wykorzystuje czyste pigmenty, tusze, oleje i akryle o niesamowitej intensywności, które skłaniają do ponownego nawiązania kontaktu z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza to, co widzialne. Can wywiera moc, która odpowiada na własne doświadczenia.
Jej rysunki, wykonane długopisem Flamastry Bic, niosą ze sobą destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe mąci abstrakcyjnościami kalejdy, wciągają nas w spokojne doznania, wspomnienie doskonałej bezwładności, która była naszym początkiem.
Jej setki wierszy rytmicznie kształtuje jej uniwersum, charakterystyczny liryką jej dzieła. Pierwszy zbiór zatytułowany „You will have to learn to smile again” ukazuje się zimą 2024 roku.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w badanie psychoanalizy w analizie transakcyjnej, którą kontynuuje od czterech lat w Paryżu. Ta eksploracja wzbogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając integrować bardzo głębokie wymiary psychologiczne w sztuce, która nabiera nowych głębi.

Agathe nie oddziela swojego sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoją twórczość na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne, ochrona środowiska i edukacja. Te kierunki myślenia nie są jedynie obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej prace zostały uznane i szeroko omawiane w renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L'Oeil i Marie Claire Elle, co podkreśla jej znaczący wpływ na współczesną sztukę.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczania, które dzieli z wielką hojnością.

„MOJA WIZJA:
Moja praca bada głębokie więzi między psychą a ciałem, tworząc dialog między umysłem a materią. Pytam o ich funkcjonowanie w otoczeniu, o łącza, które nawiązują, oraz o wibracje, zarówno widoczne, jak i niewidoczne, które z nich wynikają.
Badam takie tematy jak tożsamość, pamięć, ludzka natura i relacja między jednostką a otoczeniem. Moje dzieła noszą w sobie emocjonalną głębię i pewne napięcie, zapraszając widza do introspektywnego namysłu, otwierając drogę do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samą materialność moich prac: z determinacją abstrakcyjne, w monochromach, odcieniach, gdzie ciemność współistnieje z jasnością, niebieski błyska w kontakcie z czernią lub sam się rozświetla. Jesteśmy w obecności/nieobecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie każda z nich jest absolutnym tworzeniem, wolnym od imitacji, wywołującym czystą emocję, pobudzającym obudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się w ten sposób lustrem tych wewnętrznych, niewyjawionych aspektów.

Precyzyjne połączenie rąk z pigmentami, pastami olejnymi i tuszami, w wyniku których powstaje materia na papierze lub na płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, efekt niekontrolowany. Zwiększona wyjątkowość.
Pracuję tak, aby utrwalić ruch materii, gęstość światła, i wlać w to siebie, by obudzić Ja.

Zawsze jest coś, czego nie podejrzewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. To niewyrażalne intensywne, silnie pobudzone, które nas zniewala i zalewa. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności przekształcają obserwatora swoją siłą. Pojawia się wyjątkowy, niepowtarzalny odcisk, lirystyczna abstrakcja, moje prace to autopportrety, portrety części mnie.
Mówię, że moje twórczości to „materializacje stanów psychicznych”, pejzaże ludzkie, nici mojej duszy, zapraszające innych, by się w nich zlewieli.
Ich wartość nie tkwi w estetyce, lecz w wibracjach, które moje prace wywołują w spojrzeniu. To dwie wrażliwości, które spotykają się, a nie dwie oddzielne jednostki. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Traktuję je jak byty aktywne, tworzące nowe więzi między Nami, w nas samych.

Odbiorca staje się również twórcą, ożywiając dzieło w alchemii rezonansów psychicznych.

Zachęcam do podróży ku nowemu widzeniu Siebie, świata i innych.

Jeśli odbiorca zechce, te rezonanse psychiczne zgodzą się i dopasują w jedną wspólną symfonię, rozpoczyna się dialog, odczuć się zaczyna rytm. Anamorfizacja duszy rysuje się, ulotny odzwierciedlenie. To poetyczne doświadczenie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, aby moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i aby emocje znajdowały w nich echo, aby w nich rezonowały słowa.
To, co jest ważne, to to, co dzieło mobilizuje w nas i wynik tej spotkania.

„Ból psychiczny związany jest ze wszystkim, co wymyka się procesowi symbolizacji podmiotnej. Cierpimy z powodu tego, co jest psychicznie zablokowane lub oczekuje zapisu psychicznego. Człowiek cierpi nie tylko z powodu wydarzeń lub pewnych myśli, lecz także dlatego, że niektóre procesy w nim nie znalazły lustra, echa, słuchacza i recepty i pozostają w tułaczce.” — René Roussillon, Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej ogólnej, strona 146.