Anton Kaestner - #342 - XXL - " Quiet Within ".

Unikatowy, oryginalny obraz Anton Kaestnera, prosto z warsztatu.
#342 - „Quiet Within” - XXL.
Niezwykle duży format.

Acrylic i spray na pleksiglasowej płycie o grubości 3 mm.
Obraz nie jest reprodukcją. To malarstwo warstwowe, którego efekt na pleksie daje wysokiej klasy, błyszczący wygląd / glossy.

Wymiary : 39,4 x 39,4 x 0,12 cala / 100 x 100 x 0,3 cm bez ramy.
Ten obraz jest sprzedawany jako „do zawieszenia” z ramą aluminiową Nielsen 34N (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm) lub inną z tej samej linii według wyboru nabywcy – wartość samej ramy 200 €.

Certyfikat autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Więcej na www.antonkaestner.com.
Dzieła Anton Kaestnera wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju.

Następna wystawa – Lozanna, maj 2026.

„Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowej bogactwa rodzinnego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał ziarno pasji, która w końcu stała się moim życiem.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w zeszytach A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguralne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, a ja uważam się za ateistę, rozwinąłem też zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho gotująca się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na uwolnienie od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Przez swoje artystyczne działania zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad swoim życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, szczególnie we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Kronika artystyczna

Moja pierwsza wystawa solo, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała wyraziste podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, metalicznymi pigmentami i sprayami na pleksiglasowy rektyfikowany tył recyklingowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Proces ten uniemożliwia mi obserwowanie pracy w trakcie jej tworzenia. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co pomoże skrócić drogę do rozumowania — aby prowadzić wynik, warstwy i efekty lustrzane, które tworzę, i zostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie pokazane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia/utwierdzania fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i transparentności, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieodłączalne potrzeby”, tj. co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję swoje podejście celowo proste. Nie „emocje” ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych historii, moje sztuki jako poszukiwanie „życia w samym sercu życia”.
Choć moje prace czasem przywołują transparentność i świetlistość witraży, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migocącą skórę, pod którą widać własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” skłoni widzów do własnych podróży introspekcyjnych.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać skromny w tym, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym pytaniu i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, skłaniająca mnie do dopracowania umiejętności i dalszej eksploracji tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienny rzemiosło, eksploracja, sposób na wzbudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potroi pasję do widzenia.”

Anton Kaestner