Getulio Alviani (1939-2018) - Minimalistic construction / Design IIIa

Getulio Alviani: Design IIIa

Medium: Sitodruk
Material: Papier
Dimensions: 28 x 28 cm, frame 35 x 35 x 4.5 cm

Comes framed and with passepartout

Editor: Edition Panderma, Basel
Year: wydano 1977
Edition: 230 egzemplarzy
Signature: Podpisany
Comes in frame

Provenance: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna Kolekcja, Basel

Condition / Restauration: stan archiwalny — idealny

Dalsze informacje:

Rzadkie ograniczone wydanie portable collection post-wojennej i współczesnej sztuki La Lune en Rodage III. Jest to egzemplarz bez numeracji spośród 230 egzemplarzy (65 egzemplarzy hors commerce było nieopatrzonych numerem) i należy do trzeciej serii książek La Lune en Rodage.
La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, łączna liczba dzieł sztuki wynosi około 180 i przedstawia scenę awangardy artystycznej od lat 50. do 70. XX wieku. Dzieła zgromadził Carl Laszlo i obejmowały największych artystów tamtych czasów, którzy wniesli ważne prace, często wyznaczające moment przełomowy w ich twórczości i karierach: na przykład praca Enrico Castellaniego to jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a wielokrotny Achrome Piera Manzoniego jest jedynym, jaki stworzył artysta.

Biografia:

Getulio Alviani (5 września 1939 w Udine – 24 lutego 2018 w Mediolanie) był włoskim malarzem mieszkającym w Mediolanie. Uważany jest za jeden z najważniejszych artystów optyczno-kinetycznych.
W 1962 przeniósł się do Mediolanu, gdzie zaprzyjaźnił się z Piero Manzonim i Lucio Fontaną, który był bardzo zainteresowany jego twórczością i kupił niektóre z jego „powierzchni”.
Współpracował także z innymi słynnymi artystami, takimi jak Max Bill, Bruno Munari i Josef Albers.
W 1964 roku został zaproszony do pokazania się na Biennale w Wenecji, skutecznie dzieląc salę z Enrico Castellanim.
W 1965 roku Alviani wziął udział w The Responsive Eye w MoMA w Nowym Jorku, wraz z innymi artystami związanymi ze sztuką kinetyczną i programowaną.
Jego prace zostały zakupione przez MoMA i wykorzystano je jako plakat do kolejnej wystawy muzeum, „The New Acquisitions”.
W 1968 został zaproszony na Dokumenta 4 w Kassel.
Przez całe lata 70. podróżował po Ameryce Południowej i, na prośbę Jesús Rafaela Soto, objął dyrekcję Muzeum Sztuki Nowoczesnej Jesús Soto w Ciudad Bolívar, Wenezuela.
Jego prace ponownie były prezentowane na Biennale w Wenecji w 1984, 1986 i 1993.
Ponadto wystawiał się na Triennale w Mediolanie, Kunsthaus Graz, Palazzo delle Papesse w Sienie, Akademie de France w Rzymie, Biennale w Buenos Aires, na międzynarodowej wystawie „Light, Movement and Programming” oraz Quadriennale w Rzymie.