Lou Loeber (1894-1983) - Geranium / De Stijl

Lou Loeber (1890-1973) Geranium from La Lune en Rodage III

Medium: Serigrafia
Material: Papier
Dimensions: 30 x 30 cm
Editor: Edition Panderma, Basel
Year: 1928 / published 1977
Edition: To nieoznakowany egzemplarz spośród 230 edycji
Signature: Podpisane i datowane/tytułowane „Geranium“ ołówkiem

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Private Collection, Basel

Condition / Restauration:
Dobry, przymocowany do szarego kartonu 32 x 32 cm.

Further Information:
A rare limited edition of the portable collection of post-war and contemporary art La Lune en Rodage III. This is an unnumbered copy of 230 editions (65 hors commerce were unnumbered) and part of the third serie of the La Lune en Rodage books. La Lune en Rodage was published in three volumes in 1960, 1965 and 1977 containing a total of approximately 180 art pieces which provide an account of the artistic avant-garde scene between the 1950s and 1970s. The art works were gathered by Carl Laslzo and included the greatest artists of the time who contributed with important pieces, often marking a turning point in their production and carriers: Enrico Castellani’s work for example is his first documented graphic work and Piero Manzoni's multiple Achrome is the only one produced by the artist.

Biografia
Louise Marie Loeber (Lou Loeber) była holenderską artystką urodzoną w Amsterdamie. Oprócz malarstwa zajmowała się również malarstwem na szkło, ilustracją i suchą igłą; pracowała głównie w stylu niefiguratywnym, abstrakcyjno‑geometrycznym i abstrakcyjno‑figuralnym. Loeber uczęszczała do State Academy of Fine Arts w Amsterdamie w latach 1915–1918. Opuściła akademię przedwcześnie, gdyż uważała ją za zbyt konserwatywną. W 1919 roku poznała Toona Verhoefa, malarza, który wprowadził ją w socjalizm, De Stijl, kubizm i modernizm. Zainspirowana przez Alberta Gleizesa, Le Corbusiera i Mondriana, jej twórczość stała się bardziej surowa i czysta. Wkrótce potem Loeber zaczęła badać związek między sztuką współczesną a socjalizmem, po czym postanowiła powielać swoje prace i utrzymywać niskie ceny. W 1931 roku wyszła za mąż za artystę Dirka Koninga, który, podobnie jak Loeber, był pacifistą, postępowym malarzem, weganinem i socjalistą. Przejawiała preferencję do tematów przemysłowych i technologicznych, które przekształcała w linie i kształty. Niemniej jednak Loeber uznawała całkowicie abstryjną sztukę za elitarystyczną i zawsze odwoływała się do rzeczywistości w swoich wczesnych pracach. Po wojnie Lou złagodziła swoje socjalistyczne poglądy i zaczęła pracować głównie niefiguratywnie.