Monroy - Processionarium Sacri Ordinis Praedicatorum - 1679

PROCESJA JAKO RYTUAŁ, AUTORITET I DISCYPLINA
Procesionarium Świętego Zgromadzenia Gawędników, opublikowane w Rzymie w 1679 pod autorytetem brata Antonija de Monroya, to dokument liturgiczny o dużej wagi dla zrozumienia dominikańskiej ritualności w pełni baroku. Dzieło koduje procesje, centralne momenty życia religijnego, w których przestrzeń, śpiew i ruch stają się narzędziami pobożności i reprezentacji wiary.
Piękna oprawa skórzana w czerni z mosiężnymi zamkniami, doskonale zachowana. Druk w czerwieni i czerni, zgodnie z liturgiczną tradycją, objętość odzwierciedla równowagę między funkcją praktyczną a estetyczną doniosłością. Frontyspis kalkograhiczny i inicjały ryflowane w drewnie przyczyniają się do stworzenia obiektu przeznaczonego nie tylko do użytku, lecz także do Celebracji zakonu i jego duchowego autorytetu.
MARKET VALUE
Domenikańskie księgi liturgiczne z XVII wieku stanowią interesujący i stosunkowo stabilny rynek: egzemplarze kompletne z koewną oprawą i dobrze zachowanym aparatem liturgicznym ogólnie mieszczą się między 700 a 1000 euro; obecność klamer i frontyspis może podwyższyć wartość.

PHYSICAL DESCRIPTION AND CONDITION
Piękna oprawa w czerni z mosiężnymi zamknięciami, doskonale zachowane, tytuł złotem na żłobionym tle na grzbiecie. Obecne klamry metalowe. Frontyspis kalkograficzny, inicjały ryflowane, tekst drukowany czerwienią i czernią. Obecność dziur po korniku na frontyspisie i na niektórych kartach; drobne przebarwienia i brązowienie. W starych książkach, z wieloma wiekami historii, mogą występować pewne niedoskonałości, czasem niezauważone w opisie. Str. (2); 4nn; 486; 2nn; (2).

FULL TITLE AND AUTHOR
Processionarium sacri ordinis Praedicatorum auctoritate apostolica.
Romae, Tinassi, 1679.
Antonij de Monroy.

CONTEXT AND SIGNIFICANCE
Processionarium to kluczowe narzędzie regulujące praktyki liturgiczne Zakonu Dominikanów, w szczególności dotyczące procesji, które stanowią silny wpływ wizualny i wspólnotowy. W XVII wieku, w dobie kontrreformy, Kościół katolicki przywiązuje wielką wagę do ritualności jako środka edukacji i zaangażowania wiernych. Zakon dominikanów, zaangażowany w kaznodziejstwo i obronę ortodoksji, rozwija teksty normatywne łączące precyzję liturgiczną z jasnością egzekucyjną. Tom odzwierciedla to zapotrzebowanie, oferując ujednolicony model kodujący praktyki w różnych klasztorach. Druk czerwienią i czernią podkreśla rozróżnienie między tekstem a wskazówkami rytualnymi, ułatwiając praktyczne użycie.

BIOGRAPHY OF THE AUTHOR
Antonij de Monroy (Antonio de Monroy, 1634–1715) był hiszpańskim duchownym dominikanem, generale magistro Zakonu Braci Kaznodziejów i postacią o znaczeniu w Kościele po Tridentynie. Pod jego rządami wprowadzono reformy i standaryzacje liturgiczne mające wzmocnić dyscyplinę wewnętrzną zgromadzenia i spójność praktyk religijnych.

PRINTING HISTORY AND CIRCULATION
Wydrukowano w Rzymie w 1679 roku przez Tinassi, tom należy do oficjalnej liturgicznej produkcji przeznaczonej dla klasztorów dominikańskich. Nakłady były stosunkowo ograniczone, lecz rozsiane kapilarnie w obrębie zakonu. Egzemplarze przetrwałe, często intensywnie używane, zazwyczaj noszą ślady użytkowania, co czyni kompletne kopie z nienaruszoną oprawą i klamrami szczególnie cenionymi.

BIBLIOGRAPHY AND REFERENCES
ICCU/OPAC SBN: rekord do weryfikacji dla edycji Roma, Tinassi, 1679
EDIT17: repertoria druków włoskich XVII wieku (wpis Processionarium, Orden Domenico)
WorldCat: instytucjonalne lokalizacje edycji liturgicznych dominikańskich
Baudot, La liturgie catholique à l’époque moderne, pp. 145-160
Jedin, Storia del Concilio di Trento, vol. IV (dla kontekstu liturgicznego post-tridenickiego)
Cabié, Histoire de la liturgie, pp. 210-225