Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) - Natura Morta con Girasoli

AUTORE

Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) ukraiński malarz. Urodzony we wsi Mezyn, w rejonie Chernihiw, jest jedną z najbardziej wpływowych i reprezentatywnych postaci sztuki współczesnej Ukrainy. Jego solidne wykształcenie akademickie zostało zwieńczone w Instytucie Sztuki i Designu w Charkowie, gdzie uzyskał dyplom w 1984 roku pod okiem wybitnych mistrzów, takich jak Adolf Konstantynopolsky i Oleksandr Khmelnytsky. Głęboko zakorzeniony w scenie kulturalnej Charkowa Kovtun z czasem stał się znaczącą postacią instytucjonalną, pełniąc funkcję prezesa lokalnego oddziału Związku Artystów Ukrainy, a w 2002 roku otrzymując zaszczytny tytuł „Artysta Narodu” za wyjątkowy wkład artystyczny.

Jego styl charakteryzuje się żywym i materialnym realizmem, często inspirowanym impresjonistyczną wrażliwością, która preferuje studium naturalnego światła i koloru. Kovtun jest szczególnie znany z lirystycznych pejzaży i martwych natur, takich jak słoneczniki, temat, który interpretuje nie tylko jako ćwiczenie techniczne, lecz jako symbol tożsamości i ziemi ukraińskiej. Jego umiejętność łączenia rygoru szkoły akademickiej z dynamicznym, współczesnym pociągnięciem pędzla pozwoliła mu w 2010 roku zdobyć Narodową Nagrodę Tarasa Szewczenki, najwyższe kulturowe wyróżnienie państwa ukraińskiego, co umocniło jego sławę także poza granicami kraju.

Dzieła Kovtuna były bohaterami licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, a dzisiaj stały się częścią prestiżowych instytucji publicznych, w tym Narodowego Muzeum Sztuki Ukraińskiej w Kijowie, Muzeum Sztuki w Charkowie oraz w różnych galeriach w Niemczech i na Słowacji.

OPIS

"Martwa natura z słonecznikami", olej na płótnie, 75×90 cm, 1991, podpis na dole po prawej. Na odwrocie autograf autora z podpisem, datą, tytułem i innymi informacjami o dziele.

W centrum wyeksponowany ogromny kosz z wikliny z rączką z góry i kawałkiem kolorowej w paski tkaniny owiniętym wokół niego. Na dole zajmuje dużą część sceny kilka dużych, ściętych kwiatów słonecznika. Scenę uzupełnia rozrzucone owoce: jaskrawoczerwone jabłka i, na pierwszym planie, jabły lub gruszki w odcieniach złocistych i ochrowych. „Słoneczniki” z tytułu przedstawione nie w pełnym rozkwicie, lecz zebrane i nieco wysuszone. Tło składa się z mas kolorystycznych tworzonych przez matericzne, brązowe pociągnięcia pędzla, przetykane sporadycznymi czerwonymi smugami i jasnym kolorem tkanin.

Kompozycję cechuje nagromadzenie materii, przedmioty nachodzą na siebie w ciasnej przestrzeni. Ścieżka pędzla jest energiczna i teksturystyczna, gęsta i namacalna masa, która nadaje formom poczucie struktury, od wikliny po połyskliwe owoce i suche, szorstkie słoneczniki. Gra kolorów jest mroczna i głęboka, dominują ciemne odcienie brązu, czerni i ciemnego ochru, które podkreślają rzadkie błyski koloru: żywe czerwienie jabłek, stare złoto i ochra owoców i wysuszonych słoneczników oraz kolory tkanin w paski. Światło jest nisko kładzione i bezpośrednie, wręcz karawaggio, z wyłaniającym się z cieni światłem i cieniem.

Dzieło, datowane na 1991 rok, rok ukraińskiej niepodległości, doskonale wpisuje się w dojrzałe produkty Artysty. Wybór suchych słoneczników i ponura gama kolorystyczna oferują refleksyjną interpretację tematu, odległą od klasycznych jasnych i radosnych przedstawień. Zgodnie z jego poetiką „żywego i materialnego realizmu”, Kovtun przekształca samą fakturę malarską w element narracyjny, wywołując temat ziemi i tożsamości w fazie przejściowej. Suche słoneczniki, symbole ziemi ukraińskiej, stają się świadectwem momentu historycznego zmian i pamięci. Obraz o potężnej kompozycji i znakomitym oddziaływaniu.

KONSTRUKCJA STANU

Stan ogólny doskonały. Dzieło w pełni zachowane pod względem kolorytu i widocznych pociągnięć pędzla.

Wysyłka ze śledzeniem i ubezpieczeniem, z odpowiednim opakowaniem.