Andy Warhol - Photographs - 1987

Fotografia od najwcześniejszych dni twórczości Warhola odgrywała rolę, z pewnością odkąd zdał sobie sprawę, że może przyciąć twarz każdej gwiazdy, która przyciągnęła jego uwagę, a za pomocą prostego ramienia sitodruku przekształcić ją w ikonę natychmiast rozpoznawalną jako jego własną: Marilyn Monroe, Elvis Presley, albo w sumie nic poza ustami Monroe, powtórzonymi sto razy. Kiedy nadszedł czas, dwadzieścia pięć lat temu, na to, by Warhol stworzył to, co nazwał „swoim oświadczeniem pop”, fotografia była w centrum, i to nie tylko w twarzach gwiazd. (...) Tak więc fotografia była niezbędna dla bardzo wczesnej fazy wyglądu Warhola. Teraz koło zatoczyło się z powrotem. Ale ta olbrzymia nowa wystawa własnych fotografii Warhola reprezentuje szeroki nowy zwrot w ideach i motywach, które zdominowały jego pracę od tych dni. (...)